Om te weten te komen wat leeft bij andere autistische mensen, en wat autisme betekent, vind ik het belangrijk, naast ‘live’ en ‘online’ contact met autistische personen en hun omgeving, ook regelmatig op de hoogte te blijven van wat autistische en niet-autistische onderzoekers, schrijvers van (al dan niet gepopulariseerd) wetenschappelijke boeken willen delen. Op basis van deze informatie heb ik voor mezelf op een rijtje gezet welke de vijftien meest vermelde, en vermoedelijk ook belangrijke (hoewel misschien niet belangrijkste) onderzoeksthema waren in de afgelopen jaren. In deze blog doe ik daarvan verslag.
Anne-Sophie, studente en met van alles bezig (waardoor ze soms wat vergeet) stuurt me een paniek mailtje dat ze gisteren een werkstuk over autisme moest schrijven en maar geen inspiratie vind. Ik probeer enkele thema’s aan te reiken, natuurlijk onvolledig maar wat in me opkwam op het toilet daarnet.
Persoonlijke reflectie op een (goede) raad die een leerkracht Nederlands mij meegaf na een examen in een (bijna) even hete juni als nu, namelijk ‘als er geklopt wordt aan de deur, open dan, maar alleen als het voor jou is bedoeld’.
Ik voel me door berichten in de media over toenemende diagnoses op scholen van zorgkinderen enigszins aangesproken. Daarom schreef ik er deze blog over, vanuit eigen ervaringen als zorgleerling.
Twintig stellingen rond autisme, waarmee je het eens of oneens kan zijn (of die je inspiratie kon leveren om zelf gedachten of woorden te maken), geïnspireerd door het werk van de Britse ervaringsdeskundige, vader, leraar, spreker Pete Wharmby.
Leesverslag van Het IQ en de intelligentie: de illusie van het meten van Martine Delfos, uitgegeven bij uitgeverij SWP (2020). Het is een analyse geworden van de geniale Alfred Binet over het Flynn-effect en leerpotentieel testen naar autisme en intelligentie. De intelligentietest zoals wij die kennen is volgens Delfos onbetrouwbaar en voorbijgestreefd. Het failliet van de IQ-test komt het scherpst naar voren bij onderzoek van intelligentie van mensen met autisme
Misverstanden rond intelligentie en autisme kunnen soms ingrijpende gevolgen hebben voor later. Delfos heeft echter ook ideeën voor hoe het wel goed zou kunnen. Ze beroept zich daarbij op de ideeën van Binet, Vygotsky en pleit voor testen van leren in plaats van een momentopname. Tot slot vind ik het boek soms wat te betogend naar mijn zin, maar toch uitermate inspirerend en dus een aanrader.
Net voor ik naar het hoger onderwijs ging, zo’n 30 jaar geleden, besloot ik, rond mijn achttiende, een jaartje te blijven zitten. Dat besluit had ik aan het begin van het schooljaar gemaakt, en meegedeeld aan mijn leerkrachten en de directie. Waarom ik dat vond, en hoe daar op gereageerd werd, beschrijf ik in deze blog.
Citaat van Romana Vrede in ‘De nobele autist’ (De Arbeiderspers, 2020) met één van de vragen die ze stelt aan haar zoon met autisme, of hij weet wat burgerschap is.