‘Zou je graag ‘normaal’ zijn?’ ‘Wat zou je doen als je op een of andere manier normaal zou kunnen worden’. Wel, ik gok erop dat mensen in onze nabije omgeving – onze ouders en begeleiders – op dat moment, uitzinnig van vreugde, zouden uitroepen: ‘God allemachtig, we veranderen hen direct naar normale mensen’. Heel lang heb ook ik verlangd normaal te zijn. Leven met een handicap en ondersteuning maakt me immers zo enorm moedeloos. Vroeger dacht ik dat het beter zou zijn mocht ik het mijn leven zou kunnen beleven… Read more ‘Zolang we onszelf maar graag zien’ →
Citaat van Martine Delfos in ‘Een Patiënt Met Autisme’ (Bohn Stafleu Van Loghum, 2011) over wanneer je denkt dat je partner met autisme heeft
In het leven staan, daar hoort kiezen bij, en je plan daarin leren trekken. In theorie doe je dat door eliminatie, door beperking, via een indirecte keuze, bij verstek, door een voorwaardelijke keuze, uit reactie, bij consensus of gewoon zomaar. Kiezen in de praktijk Praktisch ligt het heel wat moeilijker. Om te kunnen kiezen moet je min of meer een overzicht hebben van de situatie. Eerst een beeld opmaken van de context, je bewust worden van de blinde vlekken, die vanuit je ervaring proberen bij te kleuren en dan te… Read more De vijfde weg →
Iedereen mag dromen. Zo de droom, zo de aard van het beestje. Waar de ene zich een leven vol zoet goed wenst, mag ’t voor de ander zoetzuur of met paprika. Sommige mensen dromen van voorspelbaarheid, andere van de tijd van toen. Of van een zelfhulpgroep voor mensen zonder diagnose. Zonder beperkingen Zo heb je mensen die aan hun autisme hun identiteit ontlenen en mensen die kranten en websites afzoeken op titels als ‘autisme ontgroeit’. Zelf leef ik in een fragiel evenwicht tussen beide. Hoewel: mocht ik ‘veranderd’ wakker mogen… Read more Dromen van (ont)groeien →
Tistje 