Skip to content

Tag: wachten

1000 vragen aan jezelf #15

Nummer vijftien in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over welke landen ik nog wil bezoeken, welke (super)kracht ik graag zou hebben, en wanneer ik wel eens door grond zakte (van schaamte). Van welk liedje ik vrolijk wordt, hoe flexibel ik wel (of niet) ben. Of er vreemde eetcombinaties zijn waar ik gek op ben. En wat ik zoal doe tijdens het wachten in een rij. Tot slot ook nog enkele moeilijker vragen: waar ik afleidt dat ik van iemand houd, of verzoeningen altijd tot littekens leiden, en of ik vaak gesprekken voer in mijn hoofd.

Onderweg met Odysseus …

Zo moet het vroeger zijn geweest, op bezoek gaan bij iemand in de tijd dat fotoprofielen en videochat nog niet bestonden. In deze blog vertel ik mijn reis naar een stad op bezoek bij iemand met wie ik alleen getelefoneerd en gemaild heb. Met in mijn rugzak het boek Odysseus, maar zonder een omzwerving van twintig jaar.

Start to Wait™

Twee jaar. Die tijd zou een mens gemiddeld verdoen aan wachten. Je kan het zo gek niet bedenken of je kan of moet erop wachten. Al dan niet met tegenzin. Al is er ook veel dat liever op zich laat wachten. Kunnen wachten, op een plaats kunnen blijven tot iemand of iets komt, is een vaardigheid om te (over)leven. Al vroeg leren we dat iets niet nu maar binnen een bepaalde (en helaas soms onbepaalde) tijd kan gebeuren. Of dat iemand mogelijks niet komt of iets mogelijks niet gebeurt. Wachten… Read more Start to Wait™ →

Als een uitdaging zich aandient …

Zodra iets op me afkomt, een uitdaging of een taak, wil ik die terstond aanpakken. Het leven is immers tekort om veel stil te zitten, en ik wil geen kansen missen. Toch lijkt het vaak anders, dat ik eerder blijf zitten en niet verroer. Of op een moment een taak of uitdaging aanpak die niet logisch overkomt. Veel te vroeg of veel te laat in het gedacht van anderen. Processen in het verstand Zodra ik me bewust wordt van zo’n uitdaging, vinden er allerlei chemische reacties plaats in mijn verstand.… Read more Als een uitdaging zich aandient … →