Als zwemmen in een skipak … leven met autisme
Marlies Hübner, vrouw met autisme, in Ergopraxis 2017/7-8, vergelijkt leven met autisme als verwacht worden te zwemmen met een skipak aan.
NL: Ik ben Sam, ervaringswerker autisme / autismeambassadeur Sterkmakers in Autisme, en ben onder andere actief bij de Vlaamse Vereniging Autisme en GRIP vzw.
Ik ben samen met Roos. Daarnaast ben ik gek op schrijven, lezen, observatie, filosoferen, parafraseren, reageren, visualiseren enzo verder.
EN: I am Sam, known as Sam Peeters, known as 'Tistje', and I have been writing about autism in a broad sense since 2008. I am an adult man with autism and above-average intelligence. I have various limitations and disabilities. I live with my partner Roos, who is also intelligent and has autism. I work as an experience worker, for example at the Flemish parent and family association, for GRIPvzw, a civil rights organization advocating for equal rights for people with and without disabilities and have several others collaborations. I have experience in several kinds of support, contexts and both regular and higher education, where I have earned three bachelor's degrees. I have worked in different types of labor and various forms of support, aid, and care. I am also active on social media platforms like Facebook, X/Twitter, Tumblr, and Pinterest under the name 'Tistje'.
Marlies Hübner, vrouw met autisme, in Ergopraxis 2017/7-8, vergelijkt leven met autisme als verwacht worden te zwemmen met een skipak aan.
Elke achttiende van de maand schrijf ik een langer stuk over een thema in het leven met autisme, vanuit mijn eigen ervaringen, al dan niet geïnspireerd door een boek (of een hoofdstuk daarin). Deze keer gaat het over kledij & mode, de functie en het belang ervan.
Elke zeventiende van de maand schrijf ik over een van mijn gewoontes die mogelijks doordesemd zijn door mijn autisme. Deze keer is het mijn gewoonte om koffie op dezelfde wijze te drinken uit dezelfde beker op dezelfde manier gemaakt.
Elke derde zondag van de maand schrijf ik een stukje over zondagse ervaringen. Deze keer gaat het over twijfel en bezorgdheid op zondag, dat en wanneer er iets mis zou gaan. Wat ik kan doen en hoe andere mensen om me heen ermee omgaan.
Elke vijftiende van de maand schrijf ik een stukje over de belangrijkste documenten, dus administratie, in mijn leven. Deze eerste keer schrijf ik over de belastingaangifte. Hoe ik ermee omga, wat sparen ermee heeft te maken en wat het volgens mij moeilijk maakt.
Anais (28), orthopedagoge en lezeres van deze blog, stuurde me de vraag hoe belangrijk succeservaringen zijn voor mij als persoon met autisme. Een poging om op die vraag te beantwoorden, zonder daarbij voor andere mensen met autisme te spreken. Iedereen met autisme heeft namelijk een andere manier om met succes om te gaan.
Nummer zevenenveertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Welke emotie ik minstens een keer per dag beleefd. Of ik graag gelijk heb en waarom (niet). Wie er op mijn eigen televisiezender (niet) te zien zou zijn. Wanneer voor mij voor het laatst iets slecht begon maar uiteindelijk goed eindigde. Wat ik het liefste doe op een regenachtige zondagmiddag. Welk voedsel ik nog niet gegeten heb maar wel eens zou willen proeven. Hoe ik het zou aanpakken mocht ik mijn leven mogen overdoen. Hoe de hemel er voor mij uit ziet. Welke film ik eindeloos zou kunnen herbekijken. En tot welke dansstijl ik zou kiezen mocht ik een verplicht dansnummertje moeten opvoeren.
Elke twaalfde van de maand probeer ik iets te schrijven rond de Grote Vragen (zie bv Canvas en de BBC). Deze keer stel ik me de vraag of we elke dag moeten leven alsof het onze laatste is. De ondertitel is autisme en toekomst.