NL: Ik ben Sam, ervaringswerker autisme / autismeambassadeur Sterkmakers in Autisme, en ben onder andere actief bij de Vlaamse Vereniging Autisme en GRIP vzw.
Ik ben samen met Roos. Daarnaast ben ik gek op schrijven, lezen, observatie, filosoferen, parafraseren, reageren, visualiseren enzo verder.
EN: I am Sam, known as Sam Peeters, known as 'Tistje', and I have been writing about autism in a broad sense since 2008. I am an adult man with autism and above-average intelligence. I have various limitations and disabilities. I live with my partner Roos, who is also intelligent and has autism. I work as an experience worker, for example at the Flemish parent and family association, for GRIPvzw, a civil rights organization advocating for equal rights for people with and without disabilities and have several others collaborations. I have experience in several kinds of support, contexts and both regular and higher education, where I have earned three bachelor's degrees. I have worked in different types of labor and various forms of support, aid, and care. I am also active on social media platforms like Facebook, X/Twitter, Tumblr, and Pinterest under the name 'Tistje'.
Op de vraag of alles op deze blog echt gebeurd is, zijn volgens mij meerdere antwoorden mogelijk. Geen van hen is echt fout of echt juist. In deze blog ga ik verder in op deze regelmatig gestelde vraag. Tenzij u deze links laat liggen natuurlijk.
John Elder Robison in Switched on (Oneworld Publications, 2016) over de bedenking of hij in de tijd van natuurkundige Isaac Newton (zeventiende eeuw) beschouwd zou zijn als persoon met autisme met beperkingen of met talenten.
Een tijd geleden heb ik deelgenomen aan een studie van de onderzoeksgroep Explora (Experimenteel Psychologisch Onderzoek Autisme). Met behulp van EEG werd mijn hersenactiviteit gemeten tijdens het uitvoeren van een aantal onderzoekstaken. Op basis van de verklarende brief die ik ontving werp ik een blik op de bevindingen en reflecteer ik vanuit eigen ervaringen.
Nummer dertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over wat er de voorbije jaren veranderd is in mijn sociale omgang. Over wat ik nooit meer hoop mee te maken. Hoe belangrijk de mening van anderen is in beslissingen die ik neem. Of ik gemakkelijk een confrontatie aanga. Waar ik het liefst ben, of ik momenteel op een berg of in een dal zit, of ik voldoende aandacht krijg van vrouwen en waarin ik verschil van mijn moeder.
Verandering van spijs doet eten. Die raad krijg ik wel eens, maar het blijft voor mij een raadsel wat mensen er precies mee bedoelen. In deze tekst ga ik op zoek naar de betekenis en wat het washok ermee te maken heeft.
Eigen lezing van het artikel Nu kopzorgen, straks koppositie van Julie Wevers dat verscheen in NRC van 28 januari 2017 rond de beschermingshypothese, verhoogde plasticiteit van de hersenen van mensen met autisme, en dat mensen met autisme hun ‘achterstand’ zouden inhalen in het verouderingsproces
Het zijn barre tijden, aldus lezer Ludovic. We horen het dagelijks op het nieuws. Dat het oorlog wordt, dat de crisis nog torenhoog zal pieken, dat we in een neoliberale hel leven. Ludovic vraagt zich af of we bang moeten zijn. Zowel zijn zoon Jan (10 jaar) als hij hebben een diagnose autisme, laat hij weten. Vooral Jan heeft het af en toe erg moeilijk, maar ook Ludovic voelt zich zelden op zijn gemak bij nieuwsberichten. Op zijn vraag probeer ik in deze blog een genuanceerd en persoonlijk antwoord te geven.
Een citaat uit Mijn vriend zit niet op Curaçao, maar in in een kliniek van Vivienne Groenewoud in het Nederlandse tijdschrift Grazia van 25/1/2017 over de aspergereigenschappen die voor de vriendin van een man met autisme aantrekkelijk waren.
Tistje 