Ruim drie kwart van de medemens zou minstens eenmaal per jaar op reis trekken. Het is dan ook logisch dat in kranten en tijdschriften bekende en minder bekende medemensen worden bevraagd naar hun reisgewoonten. Maar in welke mate is deze homo autisticus ook een homo toeristicus of eerder een blijf-thuis-mus? Deze week beantwoordt ik tien vakantievragen die in het financieel-economische dagblad De Tijd werden gesteld. Voel u vrij om de vragen over te nemen op uw blog.
Tweelingen hoeven niet steeds identiek te zijn. Meer zelfs, soms zijn ze zo verschillend als maar kan zijn. Neem nu Jennifer en Sarah Ross, de twee zes-jarige zussen die centraal staan in een artikel ‘The Sisters Project’ dat vorige maand verscheen in het Amerikaanse nieuwsblad Newsweek. Ik kwam het tegen toen ik onlangs in het magazine bladerde en probeer hierbij mijn lezing te geven.
Een reactie geschreven op het artikel in het Vlaamse nieuwsmagazine Knack Online’Ja, ik heb asperger, nee, ik hou niet van treinen en postzegels’ van copywriter, journaliste en storyteller Magali de Reu, vrouw met autisme.
Een hele tijd terug was ik verhinderd om verder te doen. Door allerlei hindernissen. Het was een vreemde ervaring. Er stond van alles in de weg. Of dat dacht ik toch. Want zonet snapte ik dat het in die tijd andersom was. Dat ik in de weg stond van alles. Hierna probeer ik uit te leggen hoe ik daartoe kwam, en welke tips en invloeden van anderen wel of net niet hebben geholpen. Voor de ongeduldige lezers onder u: het was een beeldinterview met een meervoudig getalenteerde (en begaafde) schilder met autisme die me weer op weg hielp. Voor de generaliserende lezers onder u : nee, dit helpt bijlange niet bij alle mensen, met of zonder autisme, en dat het helpt bij mij is misschien zelfs een contra-indicatie op succes.
Deze tijd van het jaar word ik er af en toe nog wakker van, badend in het zweet, van de examens, vooral dan deze van in het secundair onderwijs. In het hoger onderwijs was het vooral wennen aan de sociale regels. In deze tekst vertel ik over ervaringen met het mondelinge examen.
Soms is het, denk ik, vooral een kwestie van vertrouwen. Een teveel, of een tekort. Logisch, schrijft Barry Prizant in zijn boek ‘Gewoon uniek’, want autisme kan je het best verstaan als een ‘disability’ als het op vertrouwen aankomt. Wat vertrouwen en wantrouwen (in mijn lichaam & geest, in de wereld, in anderen) voor mij betekent en hoe ik iemand vertrouw, daar probeer ik in deze blog iets over te schrijven, vanuit mijn eigen ervaring uiteraard.
In deze blog vertel ik over indrukken tijdens een voormiddag winkelen (kledij kopen) tijdens de aanloop van de toeristische periode. We belanden onder andere op de stadsbus, met een plas-app in een openbaar toilet, in de kledingwinkel en op een terrasje.
Via Tistje heb ik de afgelopen negen jaar geprobeerd een netwerkje van sociale media op te bouwen. In dit artikel bundel ik mijn ervaringen en bedenkingen rond online en sociale media, en wat ik er positief aan vind. Er zit ook een overzichtje bij van de sociale media waar ik met Tistje bereikbaar ben en wat u daar mag verwachten.
Tistje 