Onzichtbaar noch smeerbaar … autisme en beeldvorming

Al jaren gebruik ik, louter uit noodzaak, dag in dag uit hydraterende crèmes.  Niet alleen ben ik overgevoelig voor water en zeep. Ik voel ook minder snel dat het water te warm is, of ik te lang onder een te hete douche sta. Waardoor mijn huid, ook in mijn gezicht, rood komt en begint te vervellen. Ook overspanning en overprikkeling leiden er vaak toe dat mijn huid het begeeft.

Neem daarbij mijn aanhoudende neiging tot krabben, zelfs als er geen jeuk is, dan weet je dat huidverzorging voor mij geen luxe is. Daartoe gebruik ik verschillende middelen, zoals zeeploze zeep, shampooloze shampoo, hulpmiddelen om mijn gezicht te beschermen en hydraterende crèmes. Doe ik dat niet, dan wordt wassen voor mij nog pijnlijker dan het nu is. Die crèmes zijn vaak magistrale preparaten voorgeschreven en uitgewerkt door dermatologen. Vroeger ben ik wel eens ezelinnetjesmelk of extract van zweet van magische merries op de hoogvlakte van Peru aangeraden. Inmiddels is mijn brein echter zo rationeel geworden dat het de werking van deze wondermiddeltjes blokkeert.

Als veelgebruiker volg ik dus met iets meer interesse de evoluties van verzorgingsproducten. Veel evolutie is er niet, want alle merken beloven maar één ding: dat geluk uit een potje komt, en een stralende huid leidt tot gezondheid en dus geluk. Ik was dus verrast dat een New York’s verzorgingsmerk zich met enkele autismeorganisaties (o.a. Autism Speaks, het Autismefonds en de Nederlandse Vereniging Autisme) inliet.

Fondsenwerving voor onderzoek & aandacht, en verbetering van levens van mensen met autisme en hun omgeving is nodig en positief, maar niet tot elke prijs. Ethische reflectie en inbreng van binnen de organisatie, bijvoorbeeld van mensen met autisme en hun omgeving, vind ik eveneens van belang.

Volgens mij moet er toch een redelijke betrokkenheid of band zijn, in dit geval met autisme, of een geloofwaardig verhaal. Dat autisme en huidcrème ‘onzichtbaarheid’ gemeen zouden hebben, zoals ik las in het artikel van Stephanie Dehennin, is zelfs niet eens ongeloofwaardig, maar gewoon onzinnig. Als buitenstaander kan je je vragen stellen in welke zin zo’n actie overeenstemt met de erkenning door toezichthouders van erkende goede doelen of ethische reclame. Of dat en in welke mate dat ook moge leiden tot meer ‘aandacht’ (en mogelijks meer onderzoek).

Maar wat heeft dit nu met deze blog te maken? De band is geenszins beperkt tot mijn crèmeconsumptie. Ik lig natuurlijk niet wakker of ik als dubbele ervaringsdeskundige uitgenodigd wordt voor dat soort evenementen. Ook is het mij om het even of mijn ervaringskracht al dan niet gebruikt wordt als mooi voorbeeld van de link tussen business-plan en de filantropie van genoemd bedrijf.  En hoewel ik iets heb met onzichtbaarheid – vorig jaar gaf ik ei zo na voor Autminds een lezing over de link tussen onzichtbaarheid, geluk en autisme – maakt het mij niet uit of mijn expertise daarin wordt ingezet.

Nee, de band tussen crèmesis dat ik regelmatig voorstellen om, als schrijver van de grootste Nederlandse ervaringsblog van een persoon met autisme, allerlei producten of dienstverlening te promoten. Je kan het zo gek niet bedenken, of het wordt aangeboden. Van koekjes tot speelgoed, van frisdrank tot tandpasta …

Ik weet niet altijd goed of ik het ernstig mag nemen, maar volgens de spamsoftware komen de mails van ‘betrouwbare afzenders’. Ook voor de links die ik leg naar andere sites, wordt ik trouwens niet betaald. Het zou niet alleen de inhoud corrumperen maar mezelf ook een slecht gevoel geven dat te doen.  Steevast stuur ik een vriendelijk mailtje terug dat ik de Consumenten Man niet ben.

Waar ik wel graag op inga, zijn uitnodigingen voor vormingen, conferenties en lezingen die een of andere link hebben met autisme en in het verlengde liggen van de visie van deze blog. Het gebeurt niet zo vaak, maar ik schrijf graag een verslagje op mijn blog als iemand me uitnodigt, en een vrijkaartje, vervoersvergoeding en een goed plaatsje voorstelt. Ook als iemand een boek over autisme opstuurt, wil ik dat graag lezen. In dat geval is het echter geen garantie dat ik er iets over schrijf. Over boeken die mij niet bevallen schrijf ik niet, boeken die net voldoen krijgen een citaat, en over boeken die ik graag heb gelezen schrijf ik graag. En natuurlijk worden ook giften graag aanvaard. Om deze blog nog beter te maken. In alle autonomie weliswaar.

2 Comments »

  1. Wat jammer, Tistje, ik had hier namelijk nog een kartonnen doos staan vol potjes gevuld met een weldadige huidcrème, verrijkt met het heerlijke aroma van mijn Spaanse asielhond. Ik had jou gerust een staaltje willen opsturen om het eens uit te testen. Het is een echt wonderproduct, want sinds ik die hond heb, is mijn sociaal gedrag er enorm op vooruitgegaan! En als het voor één autist werkt, dan werkt het voor alle autisten, toch? Denk er gerust nog eens over na. Echter, als je nú meteen ja, zegt, krijg je een korting van maar liefst 60% op jouw eerste aankoop van mijn AutismVanish-DoggySmell wondercrème! 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Je zou eens kokosolie als crème kunnen proberen. Ik vind dat zalig spul, het is niet duur en ruikt (vrijwel) niet.
    Het is ook iets heel natuurlijks. Je kunt er ook nog eens mee bakken en braden , dus je zou het een multi purpose iets kunnen noemen. Het is bovendien ook “onzichtbaar” 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s