In mijn mailbox ontving ik vandaag een mailtje van Mario (34). De zus van Mario heeft een kindje met autisme, en daarnaast komt Mario ook in contact met kinderen met autisme in de lagere school waar hij les geeft. Mario wijst me op een artikel in De Volkskrant Magazine over (onterechte) labeling en geveinsde psychische aandoeningen in Nederland en vraagt me wat ik ervan denk. In dit artikel probeer ik een kritische maar genuanceerde analyse te maken vanuit perspectief als mens en persoon met autisme. Daarin onder andere een oproep tot meer concrete sensibilisatie van sensatiejournalisten.
De (Wereld) Autisme Week is voorbij. Elk jaar is er één dag, één week om te spreken over autisme zonder meteen afgewend te worden. Het is kort, die dag, die week. Er is zoveel te doen. Zoveel te vertellen. We willen graag bewustzijn en inzicht. We willen graag geduld en begrip. En zoveel meer. Tot het een oud nieuwtje is. Tot het gearchiveerd is. Met aardappelschillen, oud brood en wortelrestjes in vuilnis beland. Op naar Wereld Autisme Dag 2018? Of wordt bewustzijn dit jaar bij sommige mensen toch een aanzet tot acceptatie? Ook van de minder charmante, mediagenieke en minder communicatieve mensen met autisme? In dit stukje enkele gedachten over wat na de (wereld) autisme week 2017.
Doorgaans wordt verwacht dat mensen met autisme hun communicatiestijl aanpassen. Dat getuigt echter van weinig respect tegenover welke inspanningen ze al doen in het dagelijks leven. In een gelijkwaardig gesprek komt respect steeds van twee kanten. Daarom maakte de Vlaamse Vereniging Autisme een mooi vormgegeven flyer met 10 autismevriendelijke communicatietips. Deze tips werk ik hierna uit vanuit mijn eigen beleving.
Een tekst van Dominique Dumortier, autismedeskundige bij vzw Autisme van binnen uit, op Wereldautismedag, over haar beleving van autisme. Integraal overgenomen, met toestemming van de auteur.
Bijna aan alles wat er over autisme gezegd wordt in de media, kan er een ‘maar’ toegevoegd worden. Zeker vandaag, op Wereld Autisme Dag, kan dat opgaan. Toch was er vandaag nog veel meer te beleven en daarover schrijf ik deze blog. Met een ‘maar’.
Over waarom ik niet zoveel op heb met Aprilvissen op deze eerste April maar vandaag met tevredenheid heb deelgenomen aan de Bluerun, al wandelend weliswaar, in een volstrekt vreemde omgeving, wat ondanks de goede organisatie en bekend volk toch enige weerstand gaf, zowel vooraf, op het moment zelf als nadien.
Een citaat toegeschreven aan acteur en regisseur Matthias Sercu in Story Magazine van 28 maart 2017 naar aanleiding van Wereld Autisme Dag over ervaringen met de diagnose autisme.
Els van Peborgh ( Filosoof, lid van het centrum voor Europese Filosofie aan de UAntwerpen en aspirant van het FWO, tevens moeder met een zoon met autisme) in ‘Het bedrieglijke normaal van autisme’ (De Standaard, 28 maart 2017) over hoe het label autisme kan bevrijden.
Tistje 