Binnen drie dagen, op 2 april 2017, is het zover, de negende World Autism Awareness Day, vrij vertaald als Wereld Autisme Dag. Niet iedereen is gelukkig met het blauwe gedoe, of de achterliggende gedachte, maar dat even terzijde, kijk ik terug naar wat ik zelf aanvoel als enkele rode draden in de afgelopen negen jaar met autisme leven en ervaringen uitwisselen.
Deel van een eigen (geanonimiseerd) verhaal, gebaseerd op ‘echte’ ervaringen, overgenomen uit een opdracht die ik kreeg voor een cursus psychodiagnostiek als voorbeeld van een casus rond autismespectrumstoornissen.
Hanna (38), vrouw met autisme (diagnose toen ze 25 was) in “Eerst was ik alleen. Later werd ik gepest. Ik was de rare” van Frauke Joossen in Viva, 28 maart 2017 over haar autisme, eerlijkheid en emoties.
Ruben Mersch in Waarom iedereen altijd gelijk heeft (De Bezige Bij, 2016) wat er aan de krantenkop ‘aardbeiensorbet veroorzaakt autisme’ kan voorafgaan.
Peter Vermeulen (Autisme Centraal) in ‘Waarom moet het altijd autisme zijn?’ van Tom Heremans in De Standaard van 23 maart 2017 over de introductie van personages met autisme in kinderprogramma’s, zoals bijvoorbeeld de pop Julia in Sesamstraat.
Een citaat van Roger Ross Williams (regisseur van Life, Animated) in De sidekicks uit Disney als levensadviseurs van Peter de Bruijn in de NRC van 21 maart 2017 over de neuro-diverse insteek in zijn films, onder andere ‘Life, Animated’.
Mocht ik op mijn blog over een figuur van de week schrijven, dan Julia, het nieuwste personage in de Amerikaanse Sesame Street, een goede kans maken. In deze blog laat ik u ermee kennis maken.
Citaat uit Op de rand van het niets van Corinne Duyvis (Harper Collins Nederland, 2017) over een vrouw die zich afvraagt waarom ze een late diagnose autisme zou kunnen gekregen hebben.
Tistje 