In deze blog vertel ik over indrukken tijdens een voormiddag winkelen (kledij kopen) tijdens de aanloop van de toeristische periode. We belanden onder andere op de stadsbus, met een plas-app in een openbaar toilet, in de kledingwinkel en op een terrasje.
Via Tistje heb ik de afgelopen negen jaar geprobeerd een netwerkje van sociale media op te bouwen. In dit artikel bundel ik mijn ervaringen en bedenkingen rond online en sociale media, en wat ik er positief aan vind. Er zit ook een overzichtje bij van de sociale media waar ik met Tistje bereikbaar ben en wat u daar mag verwachten.
Sinds kort ben ik ingetreden in de groep medioren, inclusief grijs haar en bijkomende verwachtingen. Deze tekst is een beschouwing over het begin van het verouderen.
Een citaat van Donna Williams (Australische auteur, vrouw met autisme) over autisme in een interview met psycholoog Lieven Jonckheere, waarin zij benadrukt dat autisme niet mag verengd worden tot een of andere verklaring of model.
Bespreking van het artikel ‘What should autism research focus upon?’ van Elizabeth Pellicano van de Universiteit van Londen over autisme onderzoek van nu, voorgestelde toekomstige prioriteiten van autisme onderzoek en de betrokkenheid van mensen met autisme, ouders en beroepskrachten.
Donna Williams, Australische autismeconsulente en vrouw met autisme (1963-2017) in een gesprek met de Gentse psycholoog en psychoanalyticus Lieven Jonckheere over autisme, ‘leven en laten sterven’, a-seksualiteit en euthanasie. Eigen vertaling naar het Nederlands.
Voor het ledentijdschrift van de Vlaamse Vereniging Autisme met als thema In balans, werd ik (samen met heel wat andere mensen met en zonder autisme) gevraagd iets te schrijven rond het thema. Deze blog is een licht gewijzigde versie van mijn bijdrage. Waarom in en uit balans leven elkaar kunnen aanvullen. Wanneer ik in en uit balans ben, en hoe ik daar in de loop van mijn leven mee ben omgegaan.
Niets is zeker in het leven, behalve dood en belastingen. Het is zelfs niet zeker of die uitspraak wel komt van Benjamin Franklin. In deze tekst ga ik in op een vraag die ik kreeg over wat een typische autist denkt en waar hij of zij nood aan heeft. Het is een tekst geworden over onzekerheid die in het leven met autisme, voor alle betrokkenen, vaak voorkomt.