Ik heb nooit problemen gehad met mijn autisme. Pas toen mijn gezin onder mijn gedrag (en dat bleek autistisch) begon te lijden, ben ik vrijwillig de molen ingegaan in de hoop hun leven te kunnen veraangenamen. Al sinds mijn tienerjaren is mijn levensmotto: nou en? Waarom ik geen plezier heb in het leven komt doordat ik mijn verstand niet op nul kan zetten. Een fors aantal ‘normaal’ voorkomende gevoelens heb ik niet. Zo voel ik me nooit down en dus ook nooit happy. Ik begrijp gezelligheid niet maar weet dat… Read more ‘Autisme … nou en?’ →
Werk en welzijn, dat wensen de meeste mensen elkaar toe voor het nieuwe jaar dat komt. In mijn ervaringswerk kom ik niet toevallig vooral in contact met mensen die hierover nadenken, ervaringen verzamelen en signalen doorgeven. Iemand die daarin uitspringt, op vlak van inzicht maar vooral in inlevingsvermogen & communicatie in diverse contexten, is zonder twijfel Jos Wouters, stafmedewerker arbeid bij GRIP. Wellicht is Jos een (nobele) onbekende voor velen onder jullie. Toch is hij zeker iemand met ideeën die aandacht verdienen. Ik ben dan ook blij dat Jos in… Read more Vijf vragen aan … Jos Wouters (socioloog, ervaringswerker, stafmedewerker arbeid GRIP vzw) →
Eén van mijn studenten merkte op dat paarden niet denken, ze maken associaties. Als associëren niet beschouwd wordt als denken, dan zou ik daaruit afleiden dat ik niet in staat ben te denken. Denken in visuele beelden en associaties maken is eenvoudigweg een andere vorm van denken tegenover het verbale lineaire denken. Er zijn voor – en nadelen aan beide vormen van denken. Vraag het maar aan om het even welke kunstenaar of boekhouder. Temple Grandin geciteerd in The Disability Studies Reader, 2013
Behalve door de spannende plots en de mooie plaatjes van duister Kopenhagen zijn we gebiologeerd door de sterke Scandinavische vrouwenrollen. Ze zijn een beetje nors en workaholic in onze ogen en nu ja, een beetje slonzig of zelfs ‘autistisch’. Denk aan de schapenwollen truien dragende Sarah Lund (The Killing), die haar werk voor alles plaatst; aan de barse Saga Norén (The Bridge) die graag meteen ter zake komt (‘wil je seks?’) en aan de biseksuele hackster Lis Salander uit de Milleniumtrilogie van Stieg Larsson (Mannen die vrouwen haten). Maar als… Read more ‘Hoezo is ‘sterk’ en ‘gefocust op je werk’ autistisch?’ →
Je roeping volgen was goed voor je geestelijke gezondheid, zo heette het, maar een praktischer voordeel was dat het je een duidelijk doel verschafte en richting aan je leven gaf. Misschien is het daarom ook nu nog zo aantrekkelijk lijkt ‘een roeping’ te hebben, hoewel het concept inmiddels zijn religieuze lading heeft verloren en eerder aangeeft hoe we ons onweerstaanbaar aangetrokken kunnen voelen tot een bepaalde bezigheid waarin we volkomen opgaan. Een roeping behelst doorgaans een vastomlijnd doel dat een diepere zin aan het bestaan verleent en ons het pad… Read more Autismeonderzoek : een roeping als een ander →
Er is zeker iets buitengewoon aan autistische schrijvers. Toch moet minstens een deel van dat autisme uit het eindresultaat, de tekst, verwijderd worden. Of moet het autisme verdund, vooraleer mensen met autisme betekenisvol kunnen communiceren, zelfs met elkaar. Of vooraleer ze zichzelf open kunnen stellen voor de wereld. Terwijl er geen autistisch equivalent bestaat voor de gebarentaal van Doven, is er steeds een bepaalde vorm van interventie, intern of extern, noodzakelijk om verstaanbaar te zijn. Kamreen Nazeer, geciteerd in The Disability Reader (Routledge, 2013)
In de rubriek ‘Wit of zwart, juist of fout’ in het tijdschrift Autisme Centraal van deze maand, stond bovenstaande stelling. In mijn volle planning is het er niet meer van gekomen een antwoord in te sturen, maar de stelling vond ik wel interessant genoeg om er later over na te denken. Als het over mij gaat, klopt die stelling in elk geval wel. Al wat er niet gepland wordt, gebeurt immers niet. Dat geldt ook voor het ongeplande, kansen die zich aandienen. Mensen denken vaak, ten onrechte, dat alles plannen… Read more ‘Mensen met autisme plannen alles’ →
In de rubriek ‘Wit of zwart, juist of fout’ in het tijdschrift Autisme Centraal van deze maand, stond bovenstaande stelling. In mijn volle planning is het er niet meer van gekomen een antwoord in te sturen, maar de stelling vond ik wel interessant genoeg om er later over na te denken. Het is volgens mij om te beginnen onvermijdelijk last te ervaren en last te veroorzaken. Onze leven staat misschien zelfs in het teken van omgaan met lastige mensen en zelf last veroorzaken. Wat je ook doet, je veroorzaakt aan… Read more ‘Mensen met autisme hebben geen last van iemand anders’ autisme’ →
Tistje 