Een belangrijk deel in werken met mensen met autisme ligt in het erkennen van autisme en de effecten ervan. Een tweede sleutel is verstaan dat terwijl iemands autisme een hoofdzaak is in diens leven, er ook nog andere dingen belangrijk zijn, zoals voor iedereen. We reageren op onze omgeving, we hebben een eigen persoonlijkheid, we hebben genetische bagage en we hebben een eigen ervaring. Dat alles maakt wie we zijn en hoe we reageren op wat ons overkomt en wat we doen. Dat alles wordt ook beïnvloed door autisme, maar… Read more De mogelijkheid van heel wat normaals in mij →
De wereld van de normale mensen en de wereld van de autistische mensen bestaan momenteel diametraal tegenover elkaar. Dit is een idee dat voortkomt uit de benadering van het deficit. Autisme wordt in die benadering gezien in termen van tekortkomingen. Autisme en normaliteit worden in dat denken gezien als elkaar uitsluitend. Ofwel ben je autistisch, ofwel ben je normaal. Een mens kan maar tot een van beide werelden behoren. Maar wat als deze twee werelden elkaar niet uitsluiten? is het mogelijk dat beide werelden in een intieme omhelzing met elkaar… Read more Diametraal denken →
Toen ik in de twintig was, raakte ik bevriend met een man met autisme. Hij was op zijn zevende beginnen spreken, lachte vooral om wat niet grappig leek en trok zich niets aan van omgangsregels of beleefdheid. Hij was zeer rationeel, methodisch en kon sneller dan wie dan ook berekenen welke personen een fortuin op de beurs hadden verdiend. Hij had een fotografisch geheugen en had een mooie verzameling kunst bijeen vergaard. Toen ik hem eens bezocht op een weekend, liet hij een cd van Philip Glass onafgebroken spelen –… Read more Geen aanstellerij →
Zoveel in mijn leven dank ik aan mijn autisme. Bij mijn dagelijkse oefening in zelfverstilling, als langs een wenteltrap steeds meer gericht op een punt in de oneindigheid, kwam die gedachte van dankbaarheid als een veertje voorbij waaien. Zoals de oefening het wil, heb ik het laten gaan, en is het als de tijd rijp was terug in gevallen. Ook aan andere mensen dank ik veel Dat ik veel dank aan mijn autisme, neemt niet weg dat ik ook aan anderen veel heb te danken. Aan teveel mensen om op… Read more Zoveel dank ik aan mijn autisme →
De onzichtbare autist gaat over het hoofd, communicatie, elasticiteit en (on)veranderbaarheid van (kunstzinnige en magere) autisten van middelbare leeftijd. De onzichtbare autist is een baanbrekend werkje van L. Kruiker en collega H. Schorseneerder, uitgegeven door de legendarische Schipper Landschip. Het standaardwerk wordt onder andere verspreid door de Vlaamse Vereniging autisme en tal van andere organisaties rond autisme.
Als ervaringswerker werk ik met mijn ervaringen en wordt ik geïnspireerd door andermans ervaringen. Een belangrijk deel daarvan draait rond werk. Op het arbeidsspectrum Maar het gaat niet louter om betaald werk. Dat ervaar ik als slechts één van de vele vormen van werk binnen het arbeidsspectrum. Hoewel voorlopig nog veel, zo niet de meeste mensen vasthangen aan het uiterste, voltijds betaald werk. Het liefst goed betaald werk. Met goede arbeidsomstandigheden. Met uitzicht op een pensioen. Met leuke collega’s. En natuurlijk met veel extraatjes. Er zijn echter weinig mensen (met… Read more Naar goed leven op het arbeidsspectrum →
Af en toe krijg ik, als ik ga spreken over mijn autismebeleving, de vraag wat er zoal gebeurt vooraleer iemand een diagnose krijgt. Van de huisarts of het internet Als ik een rondvraag doe naar hun vermoedens, zegt een deel van mijn publiek dat de huisarts dit meedeelt. Meestal na een gesprek met moeder. Soms is vader er ook bij. Als moeder alleen gaat, of er is ruzie, of vader zit de hele dagen in zijn ‘werk kot’, dan is er kans dat vader na een paar maand ook naar… Read more Onderweg naar een diagnose →
Ik zie wat jij niet (altijd) ziet. Dat klinkt raadselachtig. Zoals de honderden uitspraken en gedragingen van veel hulpverleners die ‘bezig zijn met autisme’, die volwassenen met (zelfverklaard) autisme op fora citeren. Talloze topics worden ermee gevuld, zowel door mensen uit België als Nederland. Je zou denken dat die hulpverleners dat zien, en zich afvragen : wat willen volwassenen met autisme? Behalve af en toe gerust gelaten worden en de maatschappij aanwijzen als de voornaamste schuldige dat ze niet mee kunnen. Op een studiemiddag op 3 mei laatstleden, georganiseerd door… Read more Wat jij niet (altijd) ziet … →
Tistje 