‘Ik worstel ermee of ik mijn autisme of ADHD wel op papier wil’ … autisme en diagnose
Citaat van KMI-weervrouw voor de Vlaamse Radio en Televisie Jacotte Brokken in De Morgen van 13 mei 2023 over haar vermoedens van autisme of adhd
Citaat van KMI-weervrouw voor de Vlaamse Radio en Televisie Jacotte Brokken in De Morgen van 13 mei 2023 over haar vermoedens van autisme of adhd
Miriam, leerkracht en autistische vrouw, vraagt me of ik als autistische mens meer planlust dan planlust ervaar, zoals zij. Ik probeer vanuit mijn eigen ervaringen genuanceerd te antwoorden.
Bespreking van een Frans onderzoek naar de invloed van de invloed van chemische stoffen en milieuinvloeden op het ontstaan en de ontwikkeling van autisme waarvan een eerste aanzet werd besproken in een artikel in La Libre Belgique, een Franstalige Belgische krant.
Een van de schrijfopdrachten op deze blog is een herinnering te schrijven die het eerste bij je opkomt (na het lezen van de opdracht). In deze blog beschrijf ik een herinnering aan een televisieinterview enkele jaren geleden op weg naar de supermarkt.
Af en toe krijg ik te horen dat ik nog geen haar veranderd ben. Hoe ik daarop reageer, en over veranderingen, gaat deze blog.
Persoonlijke bespreking van een artikel op 10 mei 2023 verschenen in Nature, over autismeonderzoek, discussies over prioriteiten, ‘ingrijpend autisme’, dehumaniserende therapieën en de stem van autistische mensen.
Zowel tijdens lezingen als op mijn blog krijg ik wel eens de opmerking van sommige mensen dat ze niet weten wanneer volgende termen van toepassing zijn en wat het verschil precies is tussen label, etiketje, classificatie, categorie, zelfdiagnose, werkdiagnose en formele multidisciplinaire diagnose.
Het onderscheid tussen de verschillende termen die gebruikt worden om een ‘autismediagnose’ aan te geven, kan volgens mij inderdaad verwarrend zijn. Ik doe in deze blog, vanuit eigen ervaringen en kennis, een poging om uit te leggen hoe elk van de termen van elkaar verschillen volgens mij, telkens met een citaat van deskundigen die dit kan verduidelijken.
“Vroeger was het de normaalste zaak van de wereld dat mensen zich terugtrokken om ongestoord te kunnen werken, of gewoon om tot zichzelf te komen. Tegenwoordig wordt je bijna opgenomen in de psychiatrie als je wat teveel op je kamer doet wat je graag doet. Hoe komt dat toch dat isolatie, volgens mij met alleen je gedachten worden achtergelaten – in godsnaam een wijdverspreide trope is voor ongelukkig zijn?”, vraagt ze zich af. Ik probeer de vraag van Brigitte genuanceerd te beantwoorden.