Spring naar inhoud

Categorie: maatschappij

Van onbegrepen tot gewaardeerd … autisme in de samenleving

Persoonlijke lezing en samenvatting van een artikel in The Irish Times verschenen in April 2016 dat vertrekt van 2 jonge vrouwen die spreken over hun onbegrepen zijn, met visies hoe het leven van mensen met autisme zou kunnen verbeteren, onder andere met autismeonderzoeker Peter Vermeulen, en tot waarom een diagnose met autisme een leven in positieve zin kan veranderen.

Nergens beter dan … – soaps en autisme

Soaps inspireren mensen soms … tot discussies op fora, tot het herkennen van autisme in bepaalde personages, en tot het uiten van soms kwetsende woorden. Ze vergeten wel eens dat het fictieve personages zijn, en dat mensen met autisme ook mensen zijn. In deze blog ga ik daar dieper op in.

‘Ik zie er in feite ouder uit dan ik eigenlijk ben’ … ontmoeting met vrouw op bus

De vrouw die naast me zit op de regiolijnbus – voor mij gewoon een zoals alle andere – is op weg naar huis. Van toen ze opstapte, was duidelijk dat ze iemand zocht. Iemand die naar haar luisterde. Ik werd de ‘uitverkorene’ (ironisch bedoeld) en in deze blog vertel ik hoe ik haar verhaal onderging, toch een luisterend oor had volgens haar en wat er allemaal door mijn hoofd ging vooraleer ik afstapte.

‘Zou jij iets willen doen zoals in ‘Rotzorg’?’

Een anonieme lezer op het sociale medium Tumblr mailde me deze vraag: Op de TV-zender Vitaya loopt een serie ‘Het zal me een rotzorg zijn’ waarin een verwend joch enige tijd een buddy is voor een zorgbehoevende andere. Met zowel zorg als gezelschap. Op het laatst krijgen ze de kans een vriendschapscontract te tekenen. Ken je het programma, hoe vind je het en zou jij dat zien zitten mochten ze jou dat vragen? Ik probeer in deze blog een (bevestigend) antwoord te motiveren.

Duivels in het detail … Hans Van Dyck & Temple Grandin

In het programma ‘Alleen Elvis blijft bestaan’ mag een centrale gast over leven en werk praten aan de hand van beeldfragmenten. Hans van Dyck, bioloog, heeft het onder andere over Temple Grandin, met een stukje uit de BBC-documentaire ‘the woman who thinks like a cow’. Hij heeft veel waardering voor haar, maar veralgemeent ook. Zoals hij zegt: ‘de duivel zit in de details’.

Bartleby … werken als rare snuiter

Ik lees graag. Het liefst van al verhalen. Van mensen, dieren, dingen, gebeurtenissen, ervaringen. Het liefst zonder een duidelijke rode draad, maar met een intrigerende filosofische grond. Eén van de meest intrigerende verhalen vind ik ‘Bartleby the Scrivener: A Story of Wall Street’ van de Amerikaanse schrijver Herman Melville. In deze korte bespreking probeer ik te beschrijven waarom dit is. Onderaan is een verfilming toegevoegd vanop Youtube.