Waarom ik sinds kort op een Gazelle langs Vlaamse velden sjees
Sinds kort sjees ik met een (elektrische) fiets langs Vlaamse velden, en overbrug ik dagelijks 22 kilometer. Hoe ik tot die fiets ben gekomen, schrijf ik in deze blog.
Aan autisme verwante persoonlijke bijdragen
Sinds kort sjees ik met een (elektrische) fiets langs Vlaamse velden, en overbrug ik dagelijks 22 kilometer. Hoe ik tot die fiets ben gekomen, schrijf ik in deze blog.
Vroeger volgde ik ’s zomers vaak schrijf – en andere workshops. In deze blog beschrijf ik hoe een van die workshops, deze keer meer een weekvorming, in elkaar zat, en wat er dan werd geschreven.
Meeuwen zo groot als labradors en bizarre kledij, zo ervoer iemand op Google Review ‘mijn strand’. Het zette me aan tot een reflectie over hoe ik beoordelingen schrijf en hoe ik vroeger het strand ervoer.
Persoonlijke reflectie op een (goede) raad die een leerkracht Nederlands mij meegaf na een examen in een (bijna) even hete juni als nu, namelijk ‘als er geklopt wordt aan de deur, open dan, maar alleen als het voor jou is bedoeld’.
Vandaag is knuffeldag, zoals elk jaar op 21 januari. In deze blog beschrijf ik mijn hoogstpersoonlijke ervaring en standpunt tegenover knuffelen, hoe ik het ervaar, ook in mijn partner/liefdesrelatie en geef ik een tip hoe je mij het best een knuffel aanbiedt.
Mijn nieuw jaar begon rond vijf uur vanochtend toen mijn buurman luidkeels ‘rabacol’ riep. Het is een term die staat voor een stroming die steeds meer aanhangers vind en die mij fascineert. In deze blog ga ik er dieper op in.
In mijn late tienerjaren schreef ik brieven met anderstalige, buitenlandse meisjes. Waarom ik dat deed en hoe dat verliep, beschrijf ik in deze blog
Aan iets beginnen, ermee ophouden, het onderbreken of het terug oppikken na een pauze, het blijft voor mij een dagelijkse uitdaging. In deze blog probeer ik mijn ervaringen ermee onder woorden te brengen, onder andere geïnspireerd door een stuk van de Brits-Russische psychologe Olga Bogdashina.