Annelies (43) is lezeres van deze blog, tevens moeder en hulpverlener. Via mail stuurt ze volgende: Onlangs hoorde ik op een lezing over autisme dat iemands veerkracht bepaalt hoe diens autisme zich uit. Ik lees af en toe op jouw blog en kom die veerkracht ook wel eens tegen. Hoe sta jij tegenover de vernoemde uitspraak en hoe zou jij die veerkracht dan omschrijven? In deze blog probeer ik daar vanuit mijn eigen ervaring en kennis op te antwoorden.
John Elder Robison in Switched On (Oneworld Publications, 2016). Waarin John Elder Robison, voormalig autist, via een proefonderzoek met transcraniële magnetische stimulatie zijn autisme experimenteel liet behandelen. Het boek laat zowel de negatieve als positieve kanten van de stimulatie zien. Eén van de minpunten die hij vernoemt is de impact op zijn relatie met zijn vrouw en het verlies van vrienden. Hij kijkt ook anders naar zijn zoon met autisme.
Een persoonlijke bespreking van het programma ‘Het is hier autistisch’, dat loopt op NPO 3, donderdagavond om 21h05. Waarbij ik ook blogs van andere mensen met autisme betrek, en de beeldvorming van autisme zowel als de mindere kanten van dit programma probeer aan te kaarten.
Op vraag van een aantal lezers maak ik ruimte voor vijf tips die de relatie met een huishoudhulp (poetshulp, thuishulp) kunnen verbeteren volgens mij. Een overzicht maken van alle alternatieven en wat je zelf verwacht, een realistisch en duidelijk takenpakket maken, zorgen voor degelijk materiaal en af en toe tijd maken voor een gesprekje zijn enkele daarvan. In deze blog ga ik dieper in op deze vijf tips.
Vandaag lijkt het of ik een deel van mijn dag ben vergeten op te slaan, of per ongeluk heb gewist, dat kan ook. In elk geval heb ik toch de eer van onze gastvrije stad enigszins gered. En dat op een koude dag. Hoe dat komt, leest u in deze blog. Waar de schrijver Peter Verhelst ook een rol in speelt.
Eigen interpretatie van vijf manieren waarop mensen met autisme vaak gekwetst worden, volgens ‘Autisme=’, een facebook pagina rond beeldvorming en relaties tussen mensen met en zonder autisme.
Een verslagje van een voordracht over autismebeleving voor een publiek, van het begin tot het einde van de weg en terug … met vermenging van kennis, ervaring, gevoelens, beleving, en reacties.
Er komt altijd dat moment waarop iemand vraagt waarom ik het alleen doe. Dan zoek ik moeizaam naar een antwoord. Al zou ik de vraag ook kunnen terugkaatsen. Waarom doe je het met anderen? Zeker als het logischerwijs niet hoeft.
Tistje 