In de reeks ‘dagen zonder …’ is er intussen een eindeloze reeks aan variaties ontstaan. Maar vaak heb ik de indruk dat de uitdaging die mensen aangaan veel minder een uitdaging is maar eerder iets wat ze al doen of laten, of een definitief afscheid. Bovendien heb ik meer zin in ‘dagen met’. In deze blog ga ik daar verder op in.
Alex Wilkinson in Luke Beardon (ed) Love, Partnership or Singleton on the Autism Spectrum (Jessica Kingsley Publishers, 2017) over hoe een mens in uitvoering, in dit geval een man van middelbare leeftijd, met autisme, vertrekkende van Newton’s derde (bewegings)wet kan streven naar een liefdesrelatie of naar een gezinnetje.
Lynn Hart in ‘Ik ben wie ik ben en ik doe wat ik doe: mijn leven met autisme’ (Purple Submarine, 2016) over welke plaats veerkracht in haar leven met autisme inneemt.
Wachtend op de tram, op weg naar hier, kwam ik vandaag een vroegere schoolvriendin tegen. Van vijfentwintig jaar terug. Zeg maar gerust schoollief. Een lief dat naast mij in de klas zat. Op dezelfde groene houten schoolbank. De tweede van rechts. Altijd dezelfde bank. Hoe deze ontmoeting, drie haltes lang, duurde, en hoe ze afliep, lees je in deze blog.
Nummer negenentwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over het verzinnen van doemscenario’s en uitstelgedrag, of ik dieren net zo belangrijk vind als mensen, welke Olympische sport ik zou willen uitoefenen mocht ik kunnen uitkomen. Over hoe de meest onvergetelijke dag eruit zag/ziet, wie of wat ik zou redden uit een brandende woning, en naar waar ik zou verhuizen mocht ik naar het buitenland kunnen. Over wat mijn beste keuze tot nu toe was, wie ik het meest bewonder en of ik mensen gemakkelijk vergeef.
Nummer achtentwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over wat mijn minst favoriete vervoermiddel is, of ik gemakkelijk fouten kan toegeven, wat ik nooit meer wil doen. Over wat mijn standaard gemoedstoestand is, welk eten ik onder geen beding zou eten en wat er onder mijn bed ligt. Of ik liever samen of alleen werk, welke misvatting mensen hebben over mij, en voor welke fout ik mezelf nog steeds straf. Tot slot komt de vraag welke lichaamsbeweging mijn favoriet is.
Martijn van der Pluijm (52) in ‘Ik zwicht steeds weer voor een nieuw model iPhone’ van Liza van Lonkhuyzen in het NRC van 7 januari 2017 over structuur, autisme en hoe een iPhone daarbij kan helpen.
Nummer zevenentwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over stil staan bij het leven, wat iedereen eens zou moeten proberen in zijn of haar leven. Over wat ik zou tekenen of schilderen mocht ik iets maken van een plaats waar ik ben geweest. Over hoe mijn perfecte dag zou eindigen. Over wat ik al eens (bewust of onbewust) heb gestolen, welke goede doelen ik zoal steun, hoe mijn droomhuis eruit ziet, en of ik vaak beloften doen (en of ik die nakom). Tot slot hoe ver ik zou gaan voor geld en of ik vaak eigenwijs ben ten koste van mezelf.
Tistje 