Nummer zesentwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over welke sport ik denk goed in te zijn, of ik vaak interesse veins, of er mensen zijn die ik nooit zou willen ontmoeten en wat mijn favoriete scheldwoord is. Over welke verschrikkelijke ervaring uit het verleden ik graag zou uitgewist zien, of en hoe ik me goed kan ontspannen, in welke kleren ik me het best voel en wat ik dacht dat ik me nooit zou overkomen. Tot slot of ik van een/het ander geslacht zou willen zijn en van wie ik wel eens moe word.
Nummer vijfentwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over een missie in het leven, of ik verslaafd ben aan iets, welk overlijden me het meest heeft aangegrepen (tot nu toe). Over een mogelijke titel van mijn autobiografie en hoeveel ik lijk op wie ik zou willen zijn. Over wanneer men een relatie zou moeten beëindigen en hoe belangrijk werk is voor mij. Over wat ik graag goed had willen kunnen, en of geld gelukkig maakt. En tot slot of ik soms twijfel aan het bestaan van anderen
Waar de uitspraak ‘brainy the new sexy’ vandaan komt en wat die te maken heeft met aspergerhelden op televisie lees in je dit citaat uit Aspergerheld met onweerstaanbare deducties van Mirjam Bosgraaf in De Volkskrant van 31 december 2016
Vandaag, de eerste dag van het nieuwe jaar, begon hier zoals elke zondag. Alleen was het dit keer wel een symbolisch begin. Van een nieuw jaar. Aangezien ik goed ben in beginnetjes, doe ik ook vandaag een poging. In deze blog een blik op de weg naar 2017 die nog voor een heel groot stuk in dichte mist is gehuld.
Straks is het nieuwjaarsdag. Goede voornemens. Een nieuwe start. Of al heimwee naar het voorbije jaar. Een moment van goede voornemens. Hoewel twee à drie op de tien mensen dat pertinent weigeren. Misschien omdat ze niet goed weten wat precies de bedoeling is van goede voornemens. In deze blog probeer ik mijn visie daarop uiteen te zetten, en terloops er zelf enkele te formuleren.
Buiten lijkt het al zover, 2017 hangt al in de lucht. Binnen, in mijn hoofd bijvoorbeeld, is het er veel minder. Niettemin is er geen ontkomen aan. In deze blog enkele terug – en vooruitblikken. En hoe het zit met die verborgen stoel, natuurlijk.
In welke wereld leven wij? Het is vaak een uitroep of retorische vraag, en in andere gevallen het begin van een maatschappelijk of theoretisch betoog. Ik kan vooral zeggen in welke wereld ik (volgens mezelf) leef, en in deze blog doe ik daartoe een poging.
Een greep uit de zeer uiteenlopende, positieve en minder positieve reacties die ik via mail en diverse sociale media ontving over mijn blog …
Tistje 