‘Gaat autisme ooit weg?’ is een vraag die me af en toe toegezonden wordt. Meestal gekaderd in een kort of langer verhaal waarin vooral hoop verlichting zou kunnen brengen. Hoop op een leven zonder autisme. Is het dan zo moeilijk mij op het juiste spoor te zetten naar de uitweg? ‘Ik krijg te horen dat ik niet weet wat ik wil, maar dat weet ik heel goed. Ik wil geen hulp. Geen dure ondersteuning of jarenlange wachtlijsten. Geen uitkering. Geen handicap. Geen therapeuten of mensen die mij aanpassen aan de… Read more ‘Gaat autisme ooit weg?’ →
In mijn jeugd moest ik cursussen volgen om te leren met normale mensen om te gaan. Hoe ik de geluiden die jullie doen moet interpreteren. Lachen bijvoorbeeld. Medisch en klinisch gezien heb ik geen gevoel voor humor. Mensen zeggen vaak dat ik als een robot klink. Zelf kan ik dat niet beoordelen. Een dan heb ik nog een blindheidssyndroom als het gaat om het herkennen van gezichten. Met andere woorden: als mensen lachende geluiden maken, moet ik mezelf influisteren dat ik niet bang hoef te worden. Ik heb meer dan… Read more ‘Je kunt neurotypische mensen altijd naar hun werk vragen’ →
Het kan verkeren. Je begint aan iets, op aanvraag van een ander, en voor je het weet eindigt de vrucht daarvan elders. Zo schrijft Marije van Dongen, naar verluidt op aandringen van een docent, haar verhaal, met enkele scripts om mensen met autisme weerbaarder te maken. Dat wordt een boek, en eindigt uiteindelijk, onder andere, in vooral lovende leesverslagen en recensies. Onder andere ook op deze blog. Intussen is Marije auteur, spreker, (ervarings) deskundige autisme, huismoeder en vrijwilliger (bij de NVA). Zou ze dan nog tijd over hebben om vijf… Read more Vijf vragen aan … Marije van Dongen ((ervarings) deskundige autisme) →
Bij het begin van het schooljaar was Anne uitgelegd dat ze ’s morgens, ten laatste als de les begon, haar medeleerlingen even moest groeten. Op het moment dat het zo ver was, en ze het klaslokaal binnen kwam, herinnerde ze zich dat ze ‘iedereen in de klas moest groeten’. Ze deed wat van haar verlangd werd. Omdat ze dit echter nogal letterlijk opvatte, begon haar goed bedoeld gegroet al snel te irriteren. Na ‘Goedemorgen Susanna, Goedemorgen Laurence, Goedemorgen Michelle, Goedemorgen Chris, Goedemorgen Steve …’ riepen haar klasgenootjes al gauw in… Read more ‘Stop dat gegroet onmiddellijk’ →
We moeten voorzichtig zijn over wat we denken van en hoe we spreken over personen met een handicap. Eén voorbeeld is als we verwijzen naar wie autistisch, doof of blind is of een bepaalde andere wijze van bewegen heeft, alsof ze ‘in hun eigen wereld’ zouden leven. We kunnen er immers niet omheen dat we dezelfde wereld delen. We proberen ook allen iets te maken van de wereld waarin we leven en met de mensen waarmee we leven. We moeten er mee ophouden te zeggen dat mensen in hun eigen… Read more ‘We leven niet in onze eigen wereld’ →
Mensen met autisme zijn eigenlijk gewoon mensen. Met een creatieve touch. Mensen die van alles beleven. Alleen hier en daar buiten de lijnen. Waar al eens wat stroom/weerstand op staat. In deze Vijf vragen aan … geeft Chris Lauwers, schrijfster, ervaringsdeskundige/werker, moeder van, kunstliefhebber, geëngageerde vrouw … antwoord op vragen over autisme en leven.
In ‘WeAreHandicapped’, het ongeëvenaarde lifestyle magazine voor personen met een handicap, lees ik enkele dagen terug een fascinerend berichtje. Kristin Lenaers, moraalwetenschapster, politica en auteur, schrijft dat actrice Daryl Hannah praat over haar autisme in ‘People Magazine’. De meeste mensen kennen Hannah van haar rol als blonde zeemeermin in de kaskraker ‘Splash’ of als figuur in ‘Wall Street’. In menig jongensslaapkamer heeft haar poster de muur gesierd. Een recente bijdrage in het zakenblad Forbes, ‘Wall Street’ Actress Daryl Hannah Is An Autistic Woman’, oogstte in de lifestyle wereld heel wat… Read more ‘Midlife Zeemeermin out autisme’ →
Tistje 