Het is echt niet makkelijk om te leven met de ziekte van onduidelijkheid. Elke dag wil ik, samen met andere mensen, duidelijkheid. Dat is niet altijd even makkelijk, want soms geeft iemand van wie je wil niet gelijk antwoord, en dat is heel moeilijk. Evelien Bleeker (samen met Colette de Bruin) in De ziekte van onduidelijkheid (Graviant, 2009)
Met het ouder worden hebben wij minder interesse in veranderingen en houden het maar al te graag bij het – ook voor auti’s – oude vertrouwde. Dat wil niet zeggen dat we minder flexibel zouden zijn, nee, het is meer een andere levenshouding. Het ligt mijns inziens ook aan de aandachtspunten die een auti aan kan. Waar ligt de interesse, waar ga je voor, welke prioriteiten stel je, enzovoort. Maar door de autisme kenmerken is het soms nodig bij keuzes ondersteuning te krijgen. Mar Wanrooij in Autiweg. Een weg voor… Read more Autiweg →
Wat gaat er beter ? Of : wat gaat er goed ? Twee vragen die mij al eens gesteld worden, of ik mezelf stel, zonder aanleiding. Op een stil moment, op een rustpunt. Liever dan horen wat er niet lekker loopt In de pauze van mijn wekelijkse loopmoment, bij een vijver aan het bos of op een bankje aan zee. Of in de auto ’s avonds laat, op weg naar huis. Maar ook in bed, na mijn avondgebed, vlak voor het inslapen. Even op een rijtje zetten wat er allemaal… Read more Wat gaat er beter ? →
Als ‘wakkere burger’ wil ik mijn ervaringen delen om anderen te helpen. In de mate van het mogelijke, tenzij ze ’t zelf absoluut niet willen en rekening houdend met beperkte energie uiteraard. Dat kan op vele manieren. Via mails, sociale media, losse babbels met bondgenoten of in de kroeg, of door mee te werken aan wetenschappelijke onderzoeken. Toegenomen vragen aan de Eerste Lijn Zo wordt ik een maand geleden opgebeld door een vriendelijke mevrouw van de Koning Boudewijnstichting om mijn ervaringen als gebruiker van de eerstelijnszorg te delen in functie… Read more De versterking van de eerste lijn →
Weet je wat … het leven is hard, de meeste mensen zullen ons niet verstaan … bijna niemand trekt zich aan van je rotzooi … en in het algemeen is dat het symptoom van een ernstige sociale handicap genaamd overbevolking. Het kan wellicht eenvoudig verholpen worden door voorbehoedsmiddelen … als we het voldoende verhelpen zullen we elkaar wellicht niet meer voor vanzelfsprekend nemen. Dan zal blijken dat Dr. Phil en Oprah het verkeerd voor hebben. De wereld was wellicht nooit ontworpen om aardig en gelijkwaardig te zijn. Hij is overbevolkt,… Read more Wie zei dat het leven eerlijk was ? →
Wat als we als kinderen, jongeren en/of volwassenen met autisme oud zullen zijn? En hoe voelt het als oudere mens met autisme te functioneren? Met tips voor zorgverleners die omgaan met ouderen met autisme.
Leesverslag van ‘Ik kan zijn wie ik wil’, het levensverhaal en blik op de autismebeleving van Peter Vercauteren, uitgegeven bij Houtekiet in 2010.
Een tijd terug krijg ik van mijn moeder een boek. Dat gebeurt wel vaker dat ik een boek krijg, ook van mijn moeder. Dit keer heet het ‘onbezorgd en opgewekt: stap voor stap naar een blijvend goed humeur’ van ene Sigrid Engelbrecht. In het rek van de plaatselijke boekhandel zie ik het werkje staan naast de boeken van ‘Happiness’-goeroe Gerbert Bakx, geluksingenieur Joris Vandromme en ‘Bond Zonder Naam’-Phil Bosmans. Al deze boekjes heb ik wel eens gelezen. Na een aantal pagina’s weliswaar diagonaal en steeds sneller. Het werk van Sigrid… Read more Naar een goed humeur →
Tistje 