Er komt altijd dat moment waarop iemand vraagt waarom ik het alleen doe. Dan zoek ik moeizaam naar een antwoord. Al zou ik de vraag ook kunnen terugkaatsen. Waarom doe je het met anderen? Zeker als het logischerwijs niet hoeft.
Alex Wilkinson in Luke Beardon (ed) Love, Partnership or Singleton on the Autism Spectrum (Jessica Kingsley Publishers, 2017) over hoe een mens in uitvoering, in dit geval een man van middelbare leeftijd, met autisme, vertrekkende van Newton’s derde (bewegings)wet kan streven naar een liefdesrelatie of naar een gezinnetje.
Lynn Hart in ‘Ik ben wie ik ben en ik doe wat ik doe: mijn leven met autisme’ (Purple Submarine, 2016) over welke plaats veerkracht in haar leven met autisme inneemt.
Martijn van der Pluijm (52) in ‘Ik zwicht steeds weer voor een nieuw model iPhone’ van Liza van Lonkhuyzen in het NRC van 7 januari 2017 over structuur, autisme en hoe een iPhone daarbij kan helpen.
Adelheid (25), studente, vraagt : Is er volgens jou een verband tussen mensen met autisme en dogmatisch denken? En zo ja, welk verband? En wat zou je me kunnen aanraden om er goed mee om te gaan? In deze blog probeer ik een genuanceerd antwoord te geven.
Een jaaroverzichtje van 2016 van Tistje, aangezien Wordpress het zelf niet meer wil doen. Met zowel woorden als getallen.
Waar de uitspraak ‘brainy the new sexy’ vandaan komt en wat die te maken heeft met aspergerhelden op televisie lees in je dit citaat uit Aspergerheld met onweerstaanbare deducties van Mirjam Bosgraaf in De Volkskrant van 31 december 2016
Vandaag, de eerste dag van het nieuwe jaar, begon hier zoals elke zondag. Alleen was het dit keer wel een symbolisch begin. Van een nieuw jaar. Aangezien ik goed ben in beginnetjes, doe ik ook vandaag een poging. In deze blog een blik op de weg naar 2017 die nog voor een heel groot stuk in dichte mist is gehuld.
Tistje 