Bijdragen over autisme, in combinatie met de subcategorieën
Een brief aan mijn twintig jaar jongere ik, over wat wij gemeen hebben en waarin ons leven verschilt – met als rode draad de druk die wij ervoeren en ervaren, en hoe we ermee omgaan en omgingen.
Janna (19) stuurt me per mail een dankwoord (‘je getuigenis voor onze school was enorm interessant, dankjewel’) en de vraag of ik het jammer vind of ik als autist ben geboren. In deze blog probeer ik haar vraag zo eerlijk mogelijk te beantwoorden.
Citaat uit het artikel “Gender stereotypes have made us horrible at recognizing autism in women and girls” van 12 oktober 2016 (geciteerd door de uitgever Jessica Kingsley Publishers en oorspronkelijk verschenen op QZ.com).
Dit artikel is een verslag van de voordracht die ik gaf voor de Vlaamse Vereniging Autisme, regio Roeselare. Ik ga dieper in op drempels en ervaringen over communicatie, hoe communicatie volgens mij verloopt, welke aandachtspunten er volgens mij zijn in de communicatie met iemand met autisme, hoe je iets duidelijk kan maken aan iemand die moeilijkheden ondervind in de communicatie en welke voorbeelden ik heb op vlak van aangepaste communicatie. Tot slot ga ik ook in op toepassingen van communicatie, zoals in de relatie ouder-kind, in de relatie met (niet-autistische) hulpverleners, in de partner – of liefdesrelatie met iemand met autisme, en in virtuele communicatie. Om te eindigen met enkele tips en hoe verder op weg te gaan.
Dialoog over een jongen met autisme die sinds twee jaar duidelijker tekenen van autisme heeft in Lavendel: Das Rätsel eines stummen Kindes / Inka Marelia (Bookrix, 2015) van Lila Floh
Ranne Hovius in ‘Geharrewar over ontregelende gebreken’ (De Volkskrant, 8 oktober 2016) over waar de geschiedschrijving van de diagnose autisme begon en wat ermee op gang kwam.
Brian, een Surinaamse zaadceldonor, met autisme, woont alleen, doet vrijwilligerswerk en hij heeft misschien wel 200 donorkinderen. In De Stentor van 3 oktober 2016 gaf hij een interview per mail (‘Ik heb veel mensen kunnen helpen, dat voelt goed’), zonder foto en zonder zijn ‘echte’ naam.
Voorlopig ben ik meer bezig met kartonnen dozen vullen, verhuisdozen, want ik verhuis binnenkort, dan met het schrijven. Deze tekst schreef ik tussenin als reactie op een vraag om mijn leven met autisme in vijfhonderd woorden te beschrijven. Het zijn er 500 geworden, maar dan over wat ik tegenwoordig doe.
Tistje 