Fragment uit Iedereen kan schilderen: roman van de schrijfster Eva Curvers (Atlas Contact 2014) over hoe een personage in het boek een stuk van het diagnostisch proces naar autisme beleeft, namelijk het onderscheiden van de volgens hem (het personage is mannelijk, blijkt later) echte en onechte glimlach.
De surf-analogie toegepast op autisme door Dan Webber in Surfism: The fluid foundation of consciousness (CreateSpace Independent Publishing, 2012)
Redenering van een psychiater (met niet al te veel voeling met autisme) tijdens een diagnostisch onderzoek in een bespreking met team en ouders bij een vrouw met een vermoeden met autisme.
Hilde Geurts in ‘Nederland in ideeën 2015: dit wil je weten’ door Mark Geels & Tim van Opijnen (Mavin Publishing, 2014) over de wonderlijke kunst van het communiceren, bij mensen met en zonder autisme.
Gelezen op een nieuwsforum op Google over politiek en maatschappij onder het thema ‘Toeristen uit Syrië’ van een persoon die stelde dat lang niet iedere persoon met autisme een rotzak is, en dat het individu waarover het ging daarom geen autist is. Evenmin als zijn zus.
Lies Wenselaar (kinder – en jeugdpsychiater) in Integrale hulpverlening aan ouder met psychiatrische en/of verslavingsproblemen en hun kinderen: een praktisch handboek voor de hulpverlener (Bohn Stafleu van Loghum, 2015) over hoe een kind een ouder met autisme mogelijks aanvoelt en welke rol de (laattijdige) diagnose daarin kan spelen.
Voorbeeld onder ‘communicatie met mensen met autisme’ van Hilde De Clercq (ouder-professioneel, auteur) … overgenomen uit de brochure ‘Autisme begrijpen’ van Participate Autisme (die u gratis kan downloaden onderaan op de website van Participate Autisme).
De mening van een ‘kenner’ over (mensen met) autisme opgevangen na een Tuppeware-party door een (anonieme) mevrouw die ik sprak, van wie de dochter onlangs een diagnose autisme kreeg. Alle verwijzingen en namen zijn verwijderd.