Zes jaar geleden schreef ik in De roos en de liefde over Lindsey (27) en Dave (29), een koppel waarvan beide partners autisme hebben. Over hun opgroeien, schooltijd, elkaar leren kennen, samen leven en samen wonen. Zes jaar later komen ze als koppel voor in de PBS-documentaire, ‘Autism in Love’, waarin een aantal volwassenen met autisme die een liefdes – of partnerrelatie zoeken of hebben, worden gevolgd. In deze blog bespreek ik deze documentaire, die op het einde via youtube is te zien.
Gary B. Mesibov, Victoria Shea & Eric Schopler – The Teacch Approach to Autism Spectrum Disorders (Springer, 2004) over wat volgens hen het centrale probleem is van autisme en hoe daar het best mee wordt omgegaan, wat de TEACCH-aanpak benadrukt.
Ria Mathijsen in De jongen die uit de lucht kwamen vallen: een autobiografische roman (Luitingh-Sijthoff B.V., 2009) over een ontmoeting met ondersteuners van haar zoon met autisme, over terminologie, etiketjes en positieve evolutie die ongezien lijkt te blijven.
Daniël Tammet in De wijde lucht omvatten: een verkenning van de grenzen van het brein (Uitgeverij Epo, 2009) (uitgeput, verkrijgbaar in sommige bibliotheken), beschrijft het volgens hem wrede stereotype over de ‘gemiddelde’ autist, en de reden waarom dit stereotype voortleeft.
Commentaar waarom een niet nader genoemde wetenschapper en professor volgens een deelnemer aan een forum niet als autistisch beschouwd kon worden, gelezen op een forum bij een discussiedraad over wetenschap en autisme
‘Maarten’ (persoon met autisme) in ‘Omgaan met auditieve prikkels’, artikel verschenen in het VVA Magazine (van de Vlaamse Vereniging Autisme), editie winter 2016 over het gevoel van een terugslag of rebound door overprikkeling na een gevulde dag.
Warren Mavocchi is een Australische persoon die op latere leeftijd met autisme heeft leren leven. In zijn boek ‘Human: finding myself in the autism spectrum’ schrijft hij over het (terug) vinden van menselijkheid. In dit fragment probeert hij aan te geven in welke mate en wanneer zijn gedrag afwijkt en hoe anderen daarop mogelijks reageren.
Fragment uit Iedereen kan schilderen: roman van de schrijfster Eva Curvers (Atlas Contact 2014) over hoe een personage in het boek een stuk van het diagnostisch proces naar autisme beleeft, namelijk het onderscheiden van de volgens hem (het personage is mannelijk, blijkt later) echte en onechte glimlach.