Een jaar of zeven geleden, in juli van 2013, kwamen Sophie en Kaat, twee jonge vrouwen die werkten aan een project van mensen met lijdensdruk die iets positief maakten van hun leven, bij mij op bezoek. Sinds kort is dit interview uit embargo gekomen, en mag ik het op mijn blog zetten. Sommige ideeën zijn misschien wat voorbijgestreefd, en uiteraard ben ik veranderd, maar ik laat het hier graag nog eens langskomen. Sophie is helaas reeds overleden, en Kaat woont in het verre Samoa.
Bespreking van het artikel De kracht van ongewoon : autisme is geen beperking maar een aanbeveling van Jop van Kenpen, verschenen in Het Parool van 9 januari 2018 over een Amsterdams bedrijf dat niet alleen een meerderheid van werknemers met autisme heeft maar ook een aangepaste omgeving en een kantoorhond.
Een tekst van Dominique Dumortier, autismedeskundige bij vzw Autisme van binnen uit, op Wereldautismedag, over haar beleving van autisme. Integraal overgenomen, met toestemming van de auteur.
‘Ook met autisme kan je je dromen waarmaken’ volgens Karin, arts, klinisch biologe en vrouw met autisme in het radioprogramma De Madammen van VRT Radio 2. In deze blog geef ik mijn luisterervaring weer.
John Elder Robison in Switched on (Oneworld Publications, 2016) over de bedenking of hij in de tijd van natuurkundige Isaac Newton (zeventiende eeuw) beschouwd zou zijn als persoon met autisme met beperkingen of met talenten.
Alles kan beter. Dat was de rode draad op school tussen mijn zesde en negentiende. Dat werd stevig op het hart gedrukt, in de oren geknoopt en in onuitwisbare inkt getatoeëerd. Nog niet op de huid, maar alleen omdat tatoeages alleen voor onderkruipsels waren. Wij, daarentegen, waren Gods kinderen. Neem dat vooral niet te letterlijk, zei mijn moeder toen ik dat thuis vertelde, je bent gewoon een jongen zoals alle anderen. Kan je écht niet beter? Gods kind of gewoon een zoon … in die tijd was ik niet zo… Read more Niet perfect, toch geprobeerd →
Het is begrijpelijk dat mensen niet goed meer weten hoe iemand met een beperking of met autisme aan te spreken. Je zou verward raken door de voortdurende verandering van gebruikte termen. Zeker als je van nature al wat omgangsverlegenheid hebt. Te meer omdat het voor de ene erg gevoelig ligt, en de andere er zich niet druk om maakt en zodoende moeiteloos wisselt. Bij die eerste groep is een schier eindeloze discussie trouwens nooit ver weg. En dat is nooit leuk. Hoe irritant is het immers niet op je vingers… Read more #Ananas (3): Hoe noem ik je het best? →
Omgaan met feedback, met reacties, met kritiek, dat is niet eenvoudig. Dat merk ik vooral als ik een reactie laat op een blog van iemand met autisme. Vier op de vijf keer zie ik ze niet verschijnen. Wellicht ben ik gewoon te eerlijk. Zelf ben ik nochtans blij met elke reactie. Ook al gaat die soms lijnrecht in tegenover de ideeën die ik naar voor breng. Des te meer zelfs, want ik heb de wijsheid niet in pacht. En om het met een van mijn favoriete zangkunstenaars Raymond (van ’t… Read more Ieder zijn tempo →
Tistje 