Citaat van Margot, vrouw met autisme, in Goed Gevoel van 18 januari 2017 over hoe ze vroeger haar autisme meteen kenbaar maakte, ook aan mensen die ze pas kende, maar daarvan is teruggekeerd. Ook op de arbeidsmarkt vind ze het beter een afwachtende houding aan te nemen.
Verandering van spijs doet eten. Die raad krijg ik wel eens, maar het blijft voor mij een raadsel wat mensen er precies mee bedoelen. In deze tekst ga ik op zoek naar de betekenis en wat het washok ermee te maken heeft.
Lynn Hart in ‘Ik ben wie ik ben en ik doe wat ik doe: mijn leven met autisme’ (Purple Submarine, 2016) over welke plaats veerkracht in haar leven met autisme inneemt.
Martijn van der Pluijm (52) in ‘Ik zwicht steeds weer voor een nieuw model iPhone’ van Liza van Lonkhuyzen in het NRC van 7 januari 2017 over structuur, autisme en hoe een iPhone daarbij kan helpen.
Ann M. Martin in How to look for a Lost Dog (Usborne Publishing, 2016) over het scherp gehoor van het hoofdpersonage, Rosie, Eigen vrije vertaling. Over de vriendschap van een meisje met autisme dat gek is op homonymen en dieren.
Erik Jan Harmens in Het Parool van 24 december 2016 over Dave die volgens hem een autist volgens het boekje in. Hij legt vervolgens uit waarom het echt wel belangrijk is precies te zijn in een tijdstip om af te spreken.
Janneke van Bockel verklaart in IJskastmoeder: een kind met autisme in huis (Lannoo, 2016) waarom autisme volgens haar een handicap is in onze samenleving.
Tiny Fisscher in That ’s it! : Step(h) to stardom (Moon, 2011) waarin Stephanie, een fotomodel, kennis maakt met verschillende personen die haar tonen dat de wereld allesbehalve perfect is, zoals Rowan, een jongen met autisme. In dit fragment mijmert ze over die ontmoeting.