Thomas, sinds kort een verwoed lezer van deze blog, schrijft me een lange mail die erop neerkomt dat hij twijfels heeft bij de autismediagnose die hij enkele weken geleden heeft ontvangen na een lang onderzoek in een bekend en in autisme gespecialiseerd multidisciplinair centrum. “Ik heb vertrouwen in hun kwaliteiten en hoe het onderzoek is verlopen maar toch twijfel ik of het wel kan dat ik autistisch ben, na al die jaren gedacht te hebben dat ik gewoon lui en lastig was. Bovendien ben ik ook maar gewoon een man zoals er zoveel zijn in de massa. Ik heb geen speciale kwaliteiten of talenten, ook geen bizarre beperkingen. Moet ik me zorgen maken over mijn twijfels? Wat kan ik doen? Zijn er volgens jou nog autistische mensen die twijfelen na zo’n onderzoek?’ Ik probeer Thomas’ vragen vanuit mijn eigen ervaringen van een genuanceerd antwoord te voorzien.
Eva, lezeres van deze blog, vraagt me via mail of ze zich wel autist mag noemen nu ze sinds kort een autismediagnose heeft. ‘Of moet je eerst een bijzonder initiatieritueel ondergaan of geaccepteerd worden door de autisme-gemeenschap?’, sluit ze haar mail af.
Om te weten te komen wat leeft bij andere autistische mensen, en wat autisme betekent, vind ik het belangrijk, naast ‘live’ en ‘online’ contact met autistische personen en hun omgeving, ook regelmatig op de hoogte te blijven van wat autistische en niet-autistische onderzoekers, schrijvers van (al dan niet gepopulariseerd) wetenschappelijke boeken willen delen. Op basis van deze informatie heb ik voor mezelf op een rijtje gezet welke de vijftien meest vermelde, en vermoedelijk ook belangrijke (hoewel misschien niet belangrijkste) onderzoeksthema waren in de afgelopen jaren. In deze blog doe ik daarvan verslag.
Evelyne, lezeres van deze blog, heeft van haar therapeute een vermoeden van autisme te horen gekregen. Ze overweegt ook een zelfdiagnose en vraagt of dit een (waardig) alternatief is. Ik probeer deze vraag genuanceerd en vanuit mijn eigen ervaringen en perspectief te beantwoorden.
10 verschillende, mogelijke reacties op de onthulling van een autismediagnose, bijvoorbeeld met ‘ik ben autistisch’. Deze lijst is uiteraard onvolledig.
Een bijdrage over het hebben van een diagnose autisme en het al dan niet vertellen aan de buitenwereld voor het ledenmagazine van de Vlaamse Vereniging Autisme Editie Zomer 2022
Een leesverslag van de PDM-2, de meest recente diagnostische gids, met bijzondere aandacht voor de plaats van autisme.
‘Het wordt me blijkbaar niet gegund een autismediagnose te krijgen’, schrijft Alice. ‘Dat vind ik heel jammer, omdat ik er zeer van overtuigd ben dat ik autistisch ben. Het is helaas niet zo gemakkelijk, heb ik gemerkt, en het vergt wel wat inspanningen, ook emotioneel, om deze weg af te leggen. Ik heb intussen wel ruim twintig diagnoses opgepikt, waarvan ik de ene al meer erken dan de andere. Ik heb in al die tijd wel tal van redenen gehoord waarom ik niet zou in aanmerking komen. Heeft u een idee welke redenen bij andere mensen, eventueel ook bij u, zijn gegeven waarom u (aanvankelijk) geen autisme zou hebben?’ In deze blog probeer ik daar vanuit tal van ervaringen op te antwoorden en samen te vatten in tien motivaties of redenen die vernoemd worden om niet te spreken van autisme.
Tistje 