Spring naar inhoud

Tag: film

Temple Grandin … de film

Kort (kijk)verslag van de film ‘Temple Grandin’, met Claire Danes, een film over het leven van de gelijknamige vrouw met autisme, auteur en spreekster, en tevens deskundig in het ontwerpen van slachthuizen.

Een correcte beeldvorming van autisme bestaat niet

Een correcte beeldvorming van autisme bestaat niet.

Autisme bestaat uit een spectrum. Er bestaat dus niet één autist. Er is een uiitspraak die zegt: “Als je één autist hebt gezien, ken je slechts één autist”. Zo is dat natuurlijk ook met films. Elke film is een weergave van een autist.

Alleen hebben films de neiging om alle stereotypes van alle autisten in één film te willen proppen. Verschillende personages tonen is geen oplossing.

Een correcte weergave is er wat mij betreft als de handicap respectvol en subtiel in beeld wordt gebracht. Maar in beeldvorming een evenwicht vinden tussen subtiel en duidelijk is niet eenvoudig.”

‘Mensen kijken me raar aan, wat heb ik hun misdaan?’

Ik wilde aantonen dat ook jonge mensen met een autismespectrumstoornis uitstekend in groepsverband kunnen werken. Dat is minder vanzelfsprekend dan het lijkt, want op het vlak van sociale interactie hebben ze beperkingen. Ze beheersen niet alle omgangsvormen, maar tijdens de opnames is gebleken dat ze wel degelijk hun gevoelens kunnen tonen. Zo verwoordde een van de jongeren hoe hij de buitenwereld ervaart. “Mensen kijken me raar aan, wat heb ik hun misdaan? Heb ik misschien een fout begaan?” schreef hij in een rapnummer, dat de soundtrack van Twilight: Game Over… Read more ‘Mensen kijken me raar aan, wat heb ik hun misdaan?’

Een verhaal over autisme en seks

Ten slotte een verhaal over autisme en seks. Een autistische vrouw heeft een verhouding die algauw uit raakt. Op de vraag waarom antwoordt ze: ‘We waren samen naar de bibliotheek geweest, we hadden samen bij Hardee’s gegeten en we waren samen naar de film gegaan. Zodoende hadden we alles gedaan wat we samen konden doen, en nu wordt het tijd om een andere verhouding te beginnen.’ Ik ken nogal wat van autisten Herman De Coninck in ‘De Vliegende Keeper: essays over poëzie’ (De Arbeiderspers, 2011)