‘Hij moet altijd een vinger bij het uit-knopje kunnen houden’

keith-stuart-blokkenjongen

Een belangrijke les die ik al snel leerde over autisme was dat Rain Man, de film uit 1988 met Tom Cruise en  Dustin Hoffman, géén documentaire is. Autistische kinderen beschikken niet allemaal over bijzondere gaven. Als ik met Sam naar het casino van Bristol zou gaan, zou hij niet in staat zijn de kaarten te tellen en een fortuin voor ons te vergaren. In plaats daarvan zou hij gek worden van alle geluiden en zich onder de roulettetafel verschuilen, totdat we door de beveiliging uit zouden worden gezet omdat ik een kind had meegenomen het casino in.

Wat hij wel heeft, is een heel bijzondere kijk op de wereld. Daaraan probeer ik steeds te denken wanneer de spanning weer te hoog oploopt, bijvoorbeeld wanneer ik hem de verkeerde jas wil laten aantrekken, of wanneer het eten dat Jody voor hem heeft klaargemaakt twee graden te warm is. Voor Sam is de wereld één gigantische machine die op één bepaalde manier hoort te functioneren – met voorspelbare acties – om te zorgen dat hij zich veilig voelt. Voordat hij zich kan ontspannen, moet hij precies weten wat er wanneer om hem heen gebeurt en moet hij altijd een vinger bij het uit-knopje kunnen houden.

Keith Stuart in Blokkenjongen: een vader-zoon roman (HarperCollins, 2016)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s