Sam
NL: Ik ben Sam, ervaringswerker autisme / autismeambassadeur Sterkmakers in Autisme, en ben onder andere actief bij de Vlaamse Vereniging Autisme en GRIP vzw.
Ik ben samen met Roos. Daarnaast ben ik gek op schrijven, lezen, observatie, filosoferen, parafraseren, reageren, visualiseren enzo verder.
EN: I am Sam, known as Sam Peeters, known as 'Tistje', and I have been writing about autism in a broad sense since 2008. I am an adult man with autism and above-average intelligence. I have various limitations and disabilities. I live with my partner Roos, who is also intelligent and has autism. I work as an experience worker, for example at the Flemish parent and family association, for GRIPvzw, a civil rights organization advocating for equal rights for people with and without disabilities and have several others collaborations. I have experience in several kinds of support, contexts and both regular and higher education, where I have earned three bachelor's degrees. I have worked in different types of labor and various forms of support, aid, and care. I am also active on social media platforms like Facebook, X/Twitter, Tumblr, and Pinterest under the name 'Tistje'.
Scarlett, lezeres van deze blog en gehuwd (met een partner met autisme), mailt me deze vraag: “Hoe is het toch mogelijk dat dat autisme ons of een liefdesleven in het algemeen zo kan verpesten, en waarom hij ervoor kiest daar niets aan te doen. Zou het liggen aan het verstand (hij is nochtans een intelligente man), zijn opvoeding (zijn moeder is heel kil, zijn vader leraar fysica), of nog iets anders?” In deze mail probeer ik daar genuanceerd positief en vanuit eigen ervaringen op te antwoorden.
Camilla Pang in ‘An Outsider’s Guide to humans: What science taught me about what we do and who we are’ (Penguin, 2020) over hoe het theorema van Bayes haar als vrouw/wetenschapper met autisme helpt om te gaan met veranderingen en initiatieven nemen.
Mensen die lang gestudeerd hebben, bezitten veel diploma’s maar ze weten niet eens hoe de wereld echt in elkaar zit.’ Die stelling kreeg ik onlangs in een enquête. Het is een opinie die ik vaak hoor, zeker als ik zeg wat ik gestudeerd heb. Hoe ik daar mee omga, en wat ik daarover denk, schrijf ik in deze blog.
‘In onze buurt woont een autist die nauwelijks emoties (her)kent en mensen het leven zuur maakt. Kunnen we daar niets aan doen?’, vraagt lezeres Rita. ‘Waarom maken autisten het leven van anderen toch zo moeilijk?’. Deze vraag probeer ik zo genuanceerd mogelijk te beantwoorden.
Sommige mensen spreken over verzamelen als ze het hebben over autisten. Anderen zien geen verband. In deze blog ga ik op de betekenis van verzamelen voor mij, en hoe ik het bij anderen met autisme zie, lees, ervaar.
Als het gaat om goede voornemens, zijn er zoveel benaderingen als er mensen zijn. Ook ik heb mijn goede voornemens, maar misschien zou ik die van vorige jaren beter eens lezen, en volgen. In deze blog zet ik ze op een rijtje, naast andere voornemens in mijn omgeving. Misschien inspireert het jullie ook tot een eigen voornemen (of net niet).
Het aftellen is begonnen. Van oud naar nieuw. Van een ‘kutjaar’, zoals een vrouw naast me in de supermarkt zei, tot een nieuw jaar vol hoop. Zelf heb ik niet zoveel met aftellen. Ik ben meer een optelmens. Hoe dat zit, lees je in deze blog.
Een overzicht van de gepubliceerde artikelen op deze blog in 2020 met een korte samenvatting
Tistje 