NL: Ik ben Sam, ervaringswerker autisme / autismeambassadeur Sterkmakers in Autisme, en ben onder andere actief bij de Vlaamse Vereniging Autisme en GRIP vzw.
Ik ben samen met Roos. Daarnaast ben ik gek op schrijven, lezen, observatie, filosoferen, parafraseren, reageren, visualiseren enzo verder.
EN: I am Sam, known as Sam Peeters, known as 'Tistje', and I have been writing about autism in a broad sense since 2008. I am an adult man with autism and above-average intelligence. I have various limitations and disabilities. I live with my partner Roos, who is also intelligent and has autism. I work as an experience worker, for example at the Flemish parent and family association, for GRIPvzw, a civil rights organization advocating for equal rights for people with and without disabilities and have several others collaborations. I have experience in several kinds of support, contexts and both regular and higher education, where I have earned three bachelor's degrees. I have worked in different types of labor and various forms of support, aid, and care. I am also active on social media platforms like Facebook, X/Twitter, Tumblr, and Pinterest under the name 'Tistje'.
Sociale afstand en sociale onthouding zijn, net als de juridische term ‘lockdown’, de laatste weken en dagen in het nieuws gekomen. Ze worden online ook steeds vaker met autisme geassocieerd, en mensen met autisme laten weten dat ze zich nu eindelijk normaal voelen. In dit artikel probeer ik dat te nuanceren en probeer ik enkele ervaringen, gedachten en gevoelens van mezelf daartegenover te verwoorden.
Een terugkijkje op de voorbije week toen de beschermingsmaatregelen tegen de verspreiding van #Covid19, zonder medische of overheidsinformatie, louter vanuit eigen beleving.
Een verhaal over het coronavirus, een heel actueel thema, waarin ik probeer te beschrijven hoe ik de berichtgeving, de maatregelen die genomen worden, de reactie van mensen ervaar, hoe ik daar mee om ga. Wat helpt, wat moeilijk of onduidelijk is. Welke tips voor mij nuttig zijn (geweest). Op vraag van de Vlaamse Vereniging Autisme maakte ik deze blog.
Leesverslag van ‘Gewoon een beetje anders dan de rest … een lees – en werkboek voor kinderen met autisme en hun omgeving’ (Aldo, 2020) van Eva Van der Linden. ‘Gewoon een beetje anders dan de rest’ is een voorlees – of samenleesboek voor kinderen van zes tot twaalf jaar, met onder andere een inlevingsverhaal over een kind met autisme. Het verhaal van Stan wil een inkijkje geven in het dagelijks leven van een kind met autisme. Doorheen het boek wordt duidelijk dat dit vooral een leidraad is, om tot een ontspannen gesprek te komen, om tot meer (zelf) inzicht te komen en autisme bespreekbaar te maken. Iedereen met autisme is immers anders, en dat is iets dit boek waar maakt.
Is de keuze tussen fluisteren en schreeuwen een dilemma, een keuze of iets dat onbewust gegroeid is? In deze blog ga ik er op in.
Izanagi, een cisgender blanke man (20), met autisme, uit Mexico City, vertelt wat hem echt gelukkig maakt. Geciteerd in Our Autistic Lives: Personal Accounts from Autistic Adults around the world aged 20 tot 70+ van Alex Ratcliffe (Jessica Kingsley Publishers, 2020) (eigen vertaling)
Een tijd terug wees een kennis mij erop dat mijn leven omhuld wordt door blauwigheden. Dat uit zich niet alleen maar ook op blauwe maandag(en). In dit stuk ga ik verder in op mijn zogenaamde blauwigheden.
Lange tijd heb ik gedacht dat die mensen aan een of andere stoornis leden. Normale mensen reizen toch in de richting waar ze naartoe gaan? Tot ik, eerder toevallig, in gesprek raakte met enkele van die mensen, en bleek dat ze er zich ook nog goed bij voelden. In dit stukje geef ik mijn eigen beleving van achterwaarts reizen.
Tistje 