NL: Ik ben Sam, ervaringswerker autisme / autismeambassadeur Sterkmakers in Autisme, en ben onder andere actief bij de Vlaamse Vereniging Autisme en GRIP vzw.
Ik ben samen met Roos. Daarnaast ben ik gek op schrijven, lezen, observatie, filosoferen, parafraseren, reageren, visualiseren enzo verder.
EN: I am Sam, known as Sam Peeters, known as 'Tistje', and I have been writing about autism in a broad sense since 2008. I am an adult man with autism and above-average intelligence. I have various limitations and disabilities. I live with my partner Roos, who is also intelligent and has autism. I work as an experience worker, for example at the Flemish parent and family association, for GRIPvzw, a civil rights organization advocating for equal rights for people with and without disabilities and have several others collaborations. I have experience in several kinds of support, contexts and both regular and higher education, where I have earned three bachelor's degrees. I have worked in different types of labor and various forms of support, aid, and care. I am also active on social media platforms like Facebook, X/Twitter, Tumblr, and Pinterest under the name 'Tistje'.
De Nederlandse lezeres Lydia stelde een vraag via mail : “Op sociale media en in de pers lees ik dat mensen met autisme verbazend goed om kunnen met de lockdown en fysiek afstand houden. Zou dat kunnen omdat autisten in grote mate introvert zijn? Of zou die prestatie komen door een van hun andere talenten?” In deze blog probeer ik er een genuanceerd antwoord op te geven.
Voor een schrijfwedstrijd een paar weken geleden probeerde ik een gedichtje te schrijven rond Covid-19. In deze blog zet ik het neer.
Bio-ethicus prof. dr. Kristien Hens (UAntwerpen en een beetje KU Leuven) stelt de vraag wat de reden is dat autisme werkt als diagnose in een nieuw boek ‘Dynamieken van autisme. Een ethisch-filosofische reflectie’ (Gompel-Svacina, 2020)
Iedereen krijgt spam, maar als je ze wel eens leest, springen er pareltjes naar voor, niet van geloofwaardigheid (ik klik uiteraard nooit verder) maar van verwondering. Af en toe schrijf ik in mijn dagboek een zin over wat ik las. Deze tekst is daar een collage van, van mijn ‘spam-familie’.
Te pas en te onpas noemen mensen iets ‘historisch’ of spreken ze van een ‘historisch moment’. In ons persoonlijk leven zijn er wel wat historische momenten, of kantelpunten. In deze blog vertel ik over een van die momenten in mijn leven, die ook wat ‘historisch’ is.
Een (zelf)motiverend tekstje geschreven, enkele jaren geleden, op een zonnige lentedag in het park, met zicht op de vijver, en in verbeelding een gevoel van geluk.
Naast vragen rond ‘boredombusters’ (middelen die verveling verdrijven) of tips om met irritatie om te gaan, is de meest gestelde vraag in mijn mailbox op dit moment: “Zou jij me kunnen zeggen wat jij op dit moment, tijdens deze ‘coronacrisis’ het meest nodig hebt, of welke tips je kan geven aan ouders of mensen met autisme?”. In deze blog probeer ik deze zo genuanceerd mogelijk vanuit eigen ervaringen en observaties te beantwoorden.
In haar lezenswaardig artikel ‘Ik wil dood’ in de vorige editie van Sterk, het tijdschrift van Autisme Centraal, gaat educatief medewerker Jessica Léonard in op dit onderwerp. Ik las het artikel en probeer hierna de hoofdlijnen mee te geven, met enkele bijgedachten vanuit eigen ervaringen en gedachten.
Tistje 