NL: Ik ben Sam, ervaringswerker autisme / autismeambassadeur Sterkmakers in Autisme, en ben onder andere actief bij de Vlaamse Vereniging Autisme en GRIP vzw.
Ik ben samen met Roos. Daarnaast ben ik gek op schrijven, lezen, observatie, filosoferen, parafraseren, reageren, visualiseren enzo verder.
EN: I am Sam, known as Sam Peeters, known as 'Tistje', and I have been writing about autism in a broad sense since 2008. I am an adult man with autism and above-average intelligence. I have various limitations and disabilities. I live with my partner Roos, who is also intelligent and has autism. I work as an experience worker, for example at the Flemish parent and family association, for GRIPvzw, a civil rights organization advocating for equal rights for people with and without disabilities and have several others collaborations. I have experience in several kinds of support, contexts and both regular and higher education, where I have earned three bachelor's degrees. I have worked in different types of labor and various forms of support, aid, and care. I am also active on social media platforms like Facebook, X/Twitter, Tumblr, and Pinterest under the name 'Tistje'.
Het is woensdag. Al noem ik het liever het midden van de week. Met woensdag worstel ik naar gewoonte. Om een of andere reden loopt er wel iets grondig fout, of verschijnt er een geest op televisie. In deze blog vertel ik u daar mee over.
Nummer vijfendertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over waar ik kan over blijven doordrammen, of elke liefdesrelatie redden is, en met welk lichaamsdeel ik tevreden ben. Over hoe ik het leven spannend hou, of ik goed kan presteren onder druk, en welke levensfase ik het prettigst heb ervaren. Tevens komen vragen aan bod als of ik andere mensen net zoveel waard vind als mezelf en of ik denk dat je altijd de keuze hebt. Tot slot nog of ik liever al mijn geld zou verliezen of alle foto’s die ik heb gemaakt, en of ik liever over tien minuten te laat zou zijn of altijd twintig minuten te vroeg.
Schrijver (en vader van een zoon met autisme) Erik Jan Harmens in ‘Ik wilde ‘de autist next door’ laten zien’ in Trouw, 28 februari 2017 (naar aanleiding van de publicatie van diens roman Pauwl) over welke mensen met autisme hij ziet in de media en over welke hij wilde schrijven in zijn roman.
Het is dinsdag. En het regent niet, voor de verandering. Of minstens bij het begin van de dag. Er is wel zoveel grijs dat er vast genoeg is om het hele olifantenverblijf van de Zoo mee te voorzien. In mijn hoofd is het voor het eens veelkleurig, valt de verwarring van wringende bochten nog mee, en klinken de slogans van anderen eens niet al te luid. Welkom op dinsdag, mijn lievelingsdag.
Een maandag doorgebracht tussen mensen die last hebben met isolatie en ventilatie, een maandag in mijn leven, met mijn lief, en met van alles dat er gebeurt tijdens de dag.
Een ontmoeting met het mooiste meisje van de klas van jaren terug, een wandeling op het strand die eindigt op een golfbreker, met zicht op aan – en afrollende golven, met een gevoel van exulansis … eindigt in dit stukje blog.
Een citaat uit Iedereen Beroemd, een dagelijks programma dat vertelt over het leven van gewone mensen. Anthony, met autisme, vertelde deze week over zijn passie voor klokken (zoals in klok of bel) die opneemt en op zijn YouTube kanaal plaatst.
Nummer vierendertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over waar ik naar hunker, of ik moedig ben, of er voor alles een juiste plaats en tijd is. Over waar ik me te goed voor voel, of ik een jaar zonde mensen zou kunnen, en wanneer ik voor het laatst trots was op mezelf. Of ik nog steeds dezelfde ben als vroeger, waarom ik gekozen heb voor het werk dat ik nu doe. Tot slot over welke mijn slechtste gewoonte is en of ik mijn eigen koers vaar.
Tistje 