Sam
NL: Ik ben Sam, ervaringswerker autisme / autismeambassadeur Sterkmakers in Autisme, en ben onder andere actief bij de Vlaamse Vereniging Autisme en GRIP vzw.
Ik ben samen met Roos. Daarnaast ben ik gek op schrijven, lezen, observatie, filosoferen, parafraseren, reageren, visualiseren enzo verder.
EN: I am Sam, known as Sam Peeters, known as 'Tistje', and I have been writing about autism in a broad sense since 2008. I am an adult man with autism and above-average intelligence. I have various limitations and disabilities. I live with my partner Roos, who is also intelligent and has autism. I work as an experience worker, for example at the Flemish parent and family association, for GRIPvzw, a civil rights organization advocating for equal rights for people with and without disabilities and have several others collaborations. I have experience in several kinds of support, contexts and both regular and higher education, where I have earned three bachelor's degrees. I have worked in different types of labor and various forms of support, aid, and care. I am also active on social media platforms like Facebook, X/Twitter, Tumblr, and Pinterest under the name 'Tistje'.
Emma, lezeres van deze blog en gezinsbegeleider-in-spé, vraagt me of ik een idee heb welke conflicten het meest voorkomen tussen koppels waarbij er autisme betrokken is, en eventueel autistische koppels. Dat kan ik uiteraard niet veralgemenen, omdat ik geen zicht heb op alle koppels waarbij er autisme betrokken is, laat staan autistische koppels. Trouw aan de opzet van deze blog, benoem ik vanuit mijn eigen ervaring en kennis enkele conflicten benoemen waarvan ik vermoed of al heb ervaren dat ze vaker voorkomen.
Af en toe sturen autistische en niet-autistische lezers mij een verhaal toe, van zichzelf of van iemand anders. Ik publiceer dit dan, met hun toelating.
Charlie, lezeres van mijn blog, wil graag weten wat ‘autistische identiteit’ precies betekent, in de eerste plaats in het algemeen, en verder hoe het mijn persoonlijk leven bepaalt.
‘Meestal zeg ik niet dat ik autistisch ben, hoewel ik daar zelf niet aan twijfel’, begint Karel, die sinds enkele jaren een autismediagnose heeft’, zijn mail. ‘Ik raak telkens overstuur als ik in zo’n geval een vraag teruggeworpen krijg. Dat gebeurt meer dan ik zou willen. Ik zit daar nadien dan tot weken mee in mijn hoofd. Ik wou dat ik een beetje meer ad rem was, en gewoon iets eruit kon floepen, ook al zou dat tot een ruzie geleid hebben. Onlangs kreeg ik weer zo’n vraag, waarvan ik me afvraag hoe die mensen er toch op komen zoiets aan mij te vragen. ‘Geloof in je autisme’, klonk het toen. Wat kan een mens daar nu voor zinnigs op antwoorden? Weet jij misschien iets?” Ik probeer deze vraag vanuit eigen ervaring en met de nodige nuance te beantwoorden.
Wie de volgende weken op zoek gaat naar afbeeldingen over autisme of nieuws ziet, zal vast een van de 58 symbolen van autisme zien. Maar hebben we wel nood aan zo’n symbool, en waartoe zou het dienen?
Sommige autistische schrijvers pleiten door een eenvoudiger leven, dat stress en disciminatie zou kunnen verminderen. In deze tekst probeer ik daar een antwoord op te formuleren..
Ongepaste, als kwetsend beschouwde uitspraken, het komt ook tussen autistische mensen vaak voor, zowel op het internet als in individuele als groepscontacten. Een beschouwing vanuit persoonlijke ervaringen.
Als psycholoog-in-spé, bijna afgestudeerd, vraagt Rob, tevens lezer van mijn blog, zich af hoe ik tegenover de beeldvorming van autistische mannen sta, en dan meer specifiek hoe ze wel eens afgebeeld worden als emotioneel beperkte wezens. ‘Zie jij jezelf ook als emotioneel beperkt? Zou je daar iets over kunnen schrijven op je blog? Ik lees regelmatig teksten van vrouwen, autistische – en andere vrouwen, over emoties, en soms ook bij jou. Daarom vermoed ik dat jij daar wel iets over weet te schrijven.’. Ik doe een poging om vanuit eigen ervaring een genuanceerd antwoord te geven op de vraag van Rob
Tistje 