Een verslagje van een voordracht over autismebeleving voor een publiek, van het begin tot het einde van de weg en terug … met vermenging van kennis, ervaring, gevoelens, beleving, en reacties.
Er komt altijd dat moment waarop iemand vraagt waarom ik het alleen doe. Dan zoek ik moeizaam naar een antwoord. Al zou ik de vraag ook kunnen terugkaatsen. Waarom doe je het met anderen? Zeker als het logischerwijs niet hoeft.
In de reeks ‘dagen zonder …’ is er intussen een eindeloze reeks aan variaties ontstaan. Maar vaak heb ik de indruk dat de uitdaging die mensen aangaan veel minder een uitdaging is maar eerder iets wat ze al doen of laten, of een definitief afscheid. Bovendien heb ik meer zin in ‘dagen met’. In deze blog ga ik daar verder op in.
Alex Wilkinson in Luke Beardon (ed) Love, Partnership or Singleton on the Autism Spectrum (Jessica Kingsley Publishers, 2017) over hoe een mens in uitvoering, in dit geval een man van middelbare leeftijd, met autisme, vertrekkende van Newton’s derde (bewegings)wet kan streven naar een liefdesrelatie of naar een gezinnetje.
Lynn Hart in ‘Ik ben wie ik ben en ik doe wat ik doe: mijn leven met autisme’ (Purple Submarine, 2016) over welke plaats veerkracht in haar leven met autisme inneemt.
Martijn van der Pluijm (52) in ‘Ik zwicht steeds weer voor een nieuw model iPhone’ van Liza van Lonkhuyzen in het NRC van 7 januari 2017 over structuur, autisme en hoe een iPhone daarbij kan helpen.
Adelheid (25), studente, vraagt : Is er volgens jou een verband tussen mensen met autisme en dogmatisch denken? En zo ja, welk verband? En wat zou je me kunnen aanraden om er goed mee om te gaan? In deze blog probeer ik een genuanceerd antwoord te geven.
Ann M. Martin in How to look for a Lost Dog (Usborne Publishing, 2016) over het scherp gehoor van het hoofdpersonage, Rosie, Eigen vrije vertaling. Over de vriendschap van een meisje met autisme dat gek is op homonymen en dieren.
Tistje 