Gaston Cluckers, Christine Leroy en Nicole Vliegen (red.) in Het raadsel autisme. Psychoanalytische psychotherapie? (Garant, 2012) over de verhouding van de biologische basis van autisme en de zoektocht naar psychogene dimensies en invalshoeken voor psychotherapie.
Net als onze ontwikkeling, evolueert ook onze autismebeleving, en dus ook de houding daar tegenover. In deze tekst ga ik dieper in op vier mogelijke houdingen in de omgang met (beperkingen die voortvloeien uit) autisme, en hoe de voortdurende verandering van autisme niet alleen mijn houding tegenover autisme beïnvloedt maar ook de communicatie erover met anderen. Die blijven meestal hangen in één beeld en doen alles wat daarvan afwijkt af als misbruik, overcompensatie of ontkenning.
Tiny Fisscher in That ’s it! : Step(h) to stardom (Moon, 2011) waarin Stephanie, een fotomodel, kennis maakt met verschillende personen die haar tonen dat de wereld allesbehalve perfect is, zoals Rowan, een jongen met autisme. In dit fragment mijmert ze over die ontmoeting.
Catherine Mann en Karen Booth in Intiem 2238: Liefde op de ranch: Rodeo en Robijnen 2 (Harlequin, november 2016) met een dialoog tussen man en een vrouw, moeder van een zoon met autisme, over de moeilijke relatie met autisme van haar ex-man en familie.
Mark Lamprell in Een liefde in Rome (A.W. Bruna, 2016) over waarom de jonge kunstenares Alice, die naar Rome reist, door haar moeder op autisme getest werd.
Beste Sint, Een brief schrijven zou wonderen doen. Het doet iets met een mens. Ook met mij. Niet alleen omdat ik nostalgisch terugdenk aan al die brieven die ik heb geschreven.… Read more Een brief aan Sinterklaas … autisme en sinterklaas →
Dick Swaab in Ons creatieve brein: hoe mens en wereld elkaar maken (Uitgeverij Contact, 2016) over hoe de keuze van ons beroep best aansluit bij ons brein, zoals autisme neigt tot technische beroepen bij hogere begaafdheid en tuinbouw bij lagere begaafdheid. Toch, telt Swaab, moet iedereen de kans krijgen om naar eigen belangstelling de keuze voor een beroep te maken.
Wat als ik zou samen leven met een niet-autiste, met iemand zonder autisme ? Die vraag krijg ik wel eens, en deze keer van Jacqueline, vrouw met autisme die al tien jaar (gelukkig) samen leeft met een niet-autistische man (‘een echte vent’, zegt Jacqueline). In deze blog probeer ik een antwoord te formuleren op die vraag, voor zover ik me dat kan verbeelden natuurlijk.