Dit artikel is een verslag van de voordracht die ik gaf voor de Vlaamse Vereniging Autisme, regio Roeselare. Ik ga dieper in op drempels en ervaringen over communicatie, hoe communicatie volgens mij verloopt, welke aandachtspunten er volgens mij zijn in de communicatie met iemand met autisme, hoe je iets duidelijk kan maken aan iemand die moeilijkheden ondervind in de communicatie en welke voorbeelden ik heb op vlak van aangepaste communicatie. Tot slot ga ik ook in op toepassingen van communicatie, zoals in de relatie ouder-kind, in de relatie met (niet-autistische) hulpverleners, in de partner – of liefdesrelatie met iemand met autisme, en in virtuele communicatie. Om te eindigen met enkele tips en hoe verder op weg te gaan.
Dialoog over een jongen met autisme die sinds twee jaar duidelijker tekenen van autisme heeft in Lavendel: Das Rätsel eines stummen Kindes / Inka Marelia (Bookrix, 2015) van Lila Floh
Ranne Hovius in ‘Geharrewar over ontregelende gebreken’ (De Volkskrant, 8 oktober 2016) over waar de geschiedschrijving van de diagnose autisme begon en wat ermee op gang kwam.
Brian, een Surinaamse zaadceldonor, met autisme, woont alleen, doet vrijwilligerswerk en hij heeft misschien wel 200 donorkinderen. In De Stentor van 3 oktober 2016 gaf hij een interview per mail (‘Ik heb veel mensen kunnen helpen, dat voelt goed’), zonder foto en zonder zijn ‘echte’ naam.
Voorlopig ben ik meer bezig met kartonnen dozen vullen, verhuisdozen, want ik verhuis binnenkort, dan met het schrijven. Deze tekst schreef ik tussenin als reactie op een vraag om mijn leven met autisme in vijfhonderd woorden te beschrijven. Het zijn er 500 geworden, maar dan over wat ik tegenwoordig doe.
Enige tijd geleden had ik de eer met enkele jongeren en mensen met een jonge geest (met en zonder autisme) te brainstormen over wat de toekomst zoal in petto kan hebben. Samengevat kwamen we tot zeven mogelijke paden in de toekomst. Het werd een boeiend gesprek dat leidde tot de zeven wegen naar later die ik, als mindmapper van dienst, visueel mocht voorstellen. In dit artikel een korte samenvatting van deze zeven wegen en de mindmp
Riet (17) mailt me : Ik heb een jonger broertje met autisme. Straks moet ik kiezen wat ik volgend jaar ga studeren en ik zou graag voor autismedeskundige studeren. Zo kan ik mijn broertje beter verstaan en anderen in moeilijke situaties helpen. Heb je tips voor opleidingen of hoe ik dat het best aanpak? In deze post probeer ik op de vraag van Riet een antwoord te geven.
Ria (21), een Belgische vrouw met autisme, vraagt me via mail: Onlangs las ik dat mensen met autisme die op reis zijn in het buitenland zich minder autistisch voelen of geen last ervaren van hun autisme. Ook las ik dat studenten die aan een buitenlandse universiteit gaan studeren betere ervaringen hebben in verband met rekening houden met hun autisme en toch ook kansen krijgen. Zou het zijn dat je in het buitenland anders wordt behandeld als autist? Zou ik dan niet beter verhuizen? Wat denkt u ? In deze blog probeer ik een genuanceerd antwoord te geven.
Tistje 