Autisme is een spectrum van hersenkracht … waar vaak moeilijk mee te leven valt, zowel door iemand met autisme zelf als de omgeving en samenleving. In het thema-nummer van april 2016 van het blad The Economist werd geanalyseerd wat autisme is, hoe mensen met autisme van overleven naar leven kunnen evolueren (zowel mensen die meer hulp nodig hebben als mensen die meer zelfstandig zijn). Deze blog is een persoonlijke lezing van de verschillende artikels.
Soaps inspireren mensen soms … tot discussies op fora, tot het herkennen van autisme in bepaalde personages, en tot het uiten van soms kwetsende woorden. Ze vergeten wel eens dat het fictieve personages zijn, en dat mensen met autisme ook mensen zijn. In deze blog ga ik daar dieper op in.
Evelyne Wijers, moeder van onder andere Milan (9), met klassiek autisme, in ‘Even wat minder herrie op kermis’ van Theo Maas in De Gelderlander van 13 mei 2016 over een prikkelarme kermis
Over een oudere man die 70 wordt in een verzorgingstehuis en op zijn 68ste zijn diagnose autisme krijgt, en daarmee leert over zijn vroegere leven.
Uit Bericht uit het Seniorencomplex van Elfie Tromp , verschenen in het magazine Vrij Nederland van 15 april 2016.
Holly Robinson Peete in Same but Different: Teen Life on the Autism Express (Scholastic Press, 2016) over het verschil tussen autisme, autistisch, autist en welke gevolgen het heeft.
Mensen met autisme mag je niet meteen autist of autistisch noemen, titelt een artikel in de Duitse krant Frankfurter Allgemeine van vorige woensdag (4 mei 2015, Autist is nicht gleich Autist / Niklas Zaboji). Wat doorgaans als autist(isch) wordt benoemd, zou volgens de krant per individu verschillen, en voor een bepaald deel eerder een teken zijn van alexithymie. De auteur van het artikel verwijst daarvoor naar resultaten van een studie rond gevoelsarmoede en sociaal-cognitieve vaardigheden bij mensen met autisme door Oostenrijkse en Italiaanse onderzoekers. Een poging om dit artikel en de bijhorende studie enigszins verstaanbaar samen te vatten.
Georgina Derbyshire in ‘Mijn hoofd heeft het nogal druk vandaag: een moeder, een zoon en hun wonderlijke reis in de wereld van autisme’ (Lannoo, 2011) over de betekenis van lachen in haar boek en haar leven met haar zoon met autisme.
Wat maakt het verschil tussen normaal en pathologisch? In een artikel een tijd geleden verschenen in het tijdschrift voor psychiatrie wijst Berend Verhoeff (RUGroningen) op het belang van het begrip vitaliteit. Hij beroept zich daarvoor op de ideeën van wetenschapsfilosoof George Canguilhem. Deze stelt dat autisme het ultiem pathologische is, terwijl het normale als iets ultiem vitaal beschouwt. In dit stuk ga ik dieper in op het gepubliceerde essay.
Tistje 