Commentaar waarom een niet nader genoemde wetenschapper en professor volgens een deelnemer aan een forum niet als autistisch beschouwd kon worden, gelezen op een forum bij een discussiedraad over wetenschap en autisme
Eerder dan ons te concentreren op het tekort aan emotioneel welbevinden, zouden strategieën om het geluksgevoel te stimuleren betere effecten geven in de ondersteuning van mensen met autisme, schrijft Peter Vermeulen (Autisme Centraal) in zijn artikel ‘the practice of promoting happiness in autism’, verschenen in de bundel ‘Good Autism Practice: autism, happiness and wellbeing’. In deze blog bespreek ik het artikel en geef drie (kritische) bedenkingen en een advies(je).
Ruben K. (24) uit Helmond in ‘Liefde is het moeilijkste’, verschenen in het Eindhovens Dagblad van 7 januari 2016 over hoe hij zijn autisme ziet en over zijn passie, verzorgen van dementerende ouderen, en waarom dat zo is.
‘Maarten’ (persoon met autisme) in ‘Omgaan met auditieve prikkels’, artikel verschenen in het VVA Magazine (van de Vlaamse Vereniging Autisme), editie winter 2016 over het gevoel van een terugslag of rebound door overprikkeling na een gevulde dag.
Marije van Dongen, Nederlands (ervarings)deskundige autisme, in haar boek ‘Dramaqueen of gewoon autisme: mijn leven voor en na de diagnose’ over het ‘wij’ en ‘zij’ tussen mensen met en zonder autisme, en termen als ‘autist’ om mensen met autisme te benoemen.
Warren Mavocchi is een Australische persoon die op latere leeftijd met autisme heeft leren leven. In zijn boek ‘Human: finding myself in the autism spectrum’ schrijft hij over het (terug) vinden van menselijkheid. In dit fragment probeert hij aan te geven in welke mate en wanneer zijn gedrag afwijkt en hoe anderen daarop mogelijks reageren.
Fragment van de Portugese Paulo Coelho uit ‘Overspel’, een roman uit 2014,, waarin een personage het heeft over de betekenis van psychologisch autisme en het verlangen naar veiligheid en controle wat hiermee geassocieerd wordt.
Fragment uit Iedereen kan schilderen: roman van de schrijfster Eva Curvers (Atlas Contact 2014) over hoe een personage in het boek een stuk van het diagnostisch proces naar autisme beleeft, namelijk het onderscheiden van de volgens hem (het personage is mannelijk, blijkt later) echte en onechte glimlach.