Tien meest gestelde vragen in mijn leven …
De tien meest gestelde vragen (toevallig ook dooddoeners en retorische vragen) in mijn leven en een poging deze te beantwoorden.
Een brief aan Sinterklaas … autisme en sinterklaas
Beste Sint, Een brief schrijven zou wonderen doen. Het doet iets met een mens. Ook met mij. Niet alleen omdat ik nostalgisch terugdenk aan al die brieven die ik heb geschreven.… Read more Een brief aan Sinterklaas … autisme en sinterklaas →
Monoloog van een autismecriticus
Een monoloog van een autismecriticus – opgebouwd uit enkele reacties van mensen op mijn blog en getuigenissen, en gesprekken met mensen uit mijn omgeving, die het autisme en wat ik doe relativeren.
Een geval van figuurlijke valvrees …
Over vallen, en laten vallen, van dingen, van mensen. Over gebroken dingen en over lijmen, terug heel maken of het laten. Over leren vallen, valtraining, valcoach en valvrees. Met muziek van Maaike Ouboter.
‘Wat betekent de wintertijd voor u?’ … autisme en tijd
Wat de wintertijd voor mij betekent, beste Esme (43), dat hangt af van wat u ermee bedoelt. Doelt u op de tijd van heerlijk koude dagen, warm onder het deken, hete chocolademelk en feeërieke verlichting. Of doelt u eerder op het gefrutsel met de klok, die socio-economische routine die vandaag haar feestdag viert? In deze blog ga ik op beiden in.
1000 vragen aan jezelf #22
Nummer tweeëntwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over terugkerende conflicten, over waar ik me dagelijks op verheug. Of winnen voor mij belangrijker is dan meedoen. Hoe ik omga met erotiek in het straatbeeld. Of ik mezelf wel eens anders voordoe dan wie ik ben. Waarin ik op mijn vader lijk. Of er volgens mij leven is na de dood. Wat voor type ruziemaker ik ben. Of ik meteen wakker ben ’s ochtends. En tot slot hoe mijn lach klinkt.
Geen moeders van de trein duwen alstublieft … autisme en vroeger
Throw momma from the train. Op dat gespreksonderwerp, een film met Danny De Vito & Billy Crystal uit 1987, kwamen een kennis en ik tijdens een gesprekje op de trein naar het congres van de Vlaamse Vereniging Autisme. We waren in een nostalgische bui, en mijmerden over vroeger. Over het beeld dat we hadden over de moeders van andere autisten, een beeld dat later gelukkig is bijgesteld.
Zo thuis zoals een kat die net is verhuisd …
Wat ik het eerst doe als ik net ben verhuisd? Niet checken of ik wifi-bereik heb, of dat de verwarming werkt, het licht niet te fel is, of er in de buurt een snackbar is. Wat ik wel doe, is net als een kat die net is verhuisd, waar dit artikel over gaat.
Tistje 