Spring naar inhoud

Uit eten …

Uit eten met het gezin of samen met de familie … toegegeven, er zijn toch aangenamer dingen om te bedenken. Doorgaans heeft dat te maken doordat ik mij moet begeven in een vreemde of onaangename omgeving (ver van wat mij interesseert of mij een huiselijk gevoel geeft, zoals in mijn kamer of kamers) met mensen, waar ik vaak enkel een biologische band mee heb, die bepaalde voor mij onhaalbare sociale verwachtingen stellen en mij verplichten voedsel te nuttigen dat ik niet wil tot mij nemen. Ik besef wel dat er… Read more Uit eten …

Een gesloten boek

In honderdvijfentachtig bladzijden zoekt Peter Vermeulen naar een rode draad in het gevoelsleven van mensen die autistisch denken en waarnemen. In elf hoofdstukken heeft Vermeulen het over voelen of denken, uiten, herkennen, begrijpen, inleven, intimiteit, leren en bevatten van emoties.

Naïef

Af en toe komt het voor dat ik krijg te horen dat ik naïef ben. Naïef in mijn argumenten zowel als in mijn levenshouding of tegenover anderen. Ik vermoed dan dat mensen die dit tegen mij zeggen bedoelen dat ik een tikkeltje of heel erg wereldvreemd ben. In elk geval vreemd tegenover hun beeld van de wereld, hun wereldbeeld, tegenover hoe zij denken dat de samenleving en het leven functioneert. Ik zou geen zicht hebben op de context en daardoor tot analyses of conclusies komen die mezelf of anderen op… Read more Naïef

Leven in plaatjes

“We leven in plaatjes van de wereld, in onze ideeën. Ik bedoel dat letterlijk. Eerst maken we een plaatje van wat de wereld is en dan stappen we dat plaatje binnen. Het plaatje en de wereld worden zo gelijk geschakeld” – Salman Rushdie

Over de vraag of M.J. een Aspie was …

Het komt wel meer voor dat kunstenaars, artiesten, performers die excentriek overkomen of niet meteen te plaatsen zijn, het label autisme of asperger wordt gegeven. De motieven om dat te doen zijn al even bedenkelijk als de manier waarop het gebeurt. Af en toe verschijnen op het internet dan ook lijstjes van mensen die postuum of nog bij leven een label krijgen. Het gaat dan meestal om ‘hoge bomen’ die ook wel wat wind vangen. Vooral dat wind vangen trekt dan aan, en associeert men zich al eens mee. Een… Read more Over de vraag of M.J. een Aspie was …

Syndroom van Nightingale

Het Syndroom van Nightingale gaat over de overijverige misplaatste barmhartigheid de andere tegen diens wil en dank te helpen en kwetsbaarheid te misbruiken.

Om de hoek van elke goed bedoelde hulp schuilt altijd het hulpverlenerssyndroom, soms het syndroom van nightingale of de ziekte van Florence Nightingale genoemd. De vrees ten prooi te vallen aan de beruchte furor sanandi.

Dat ongebreidelijke verlangen de ander beter te willen maken. Die overijverigheid vanuit dat onvermogen om de eigen onmacht en de eigen beperkingen te erkennen. Mensen die dusdanig graag willen helpen dat de geholpene van de weeromstuit minder af is dan zonder hulp, door het pure feit dat deze afhankelijk geworden is van de hulp.

Iemands leven mag er dan nog volledig anders uit zien, ongeordend, onhygïenisch, ongelukkig. Maar het hoeft niet zo te zijn. Schijn kan bedriegen. Ken dus je grenzen als je denkt te moeten helpen. Ga niet in op de maatschappelijke druk en de roep om helden.

Vooraleer veronderstellingen te maken en conclusies te trekken, is het goed te luisteren. Leer eerst luisteren en zwijgen vooraleer de rol van facilitator of redder te ambiëren.