Nummer 69 in de reeks 1000 vragen aan jezelf met vragen als: Zou je op vakantie kunnen gaan naar een land waarin je de taal niet verstaat? Welk strand kies je: een kiezelstrand, een zandstrand of helemaal geen strand? Wat deed je graag met je ouders op vakantie? Stel je wordt geadopteerd door iemand uit een ander land, welk land heeft dan je voorkeur? Je moet kiezen: luieren of actief op reis? Stel, drie maanden lang komen er toeristen langs je deur die een foto willen maken omdat je zo typisch bent voor je streek, zou je dat toestaan? Waar krijg je het snelst heimwee naar? In hoeverre doet lokale armoede je iets? Wanneer zou je je vakantie afbreken? Naar welk land zou je nooit op reis gaan?
De zomerperiode is traditioneel een moeilijke periode voor mij. De zeven gewoontes die ik in deze blog heb vermeld, en die uiteraard strikt persoonlijk zijn, helpen mij van deze periode een relatief zalige tijd te maken. Wees erdoor geïnspireerd of gedegouteerd, maar probeer er toch ook een goeie zomer van te maken.
Silke is een vrouw met autisme. Een heel gewone, hoor, beklemtoont ze. In niets gelijk ik op figuren als Rain Man of Snow Cake, lacht ze. Je moet haar dus niet vragen in een oogopslag de inhoud van de suikerpot te berekenen of sneeuw te eten. Ze heeft evenmin superkrachten of piekvaardigheden. Silke is daarentegen een ‘gewone. 45-jarige alleenstaande deeltijds werkende vrouw met een peuter van drie. Niets ongewoon aan mijn leventje, vindt ze. Toch is het leven van Silke niet zo ‘gewoon’ als je zou denken. In deze blog maak ik een vrije vertaling van het mooie artikel over het leven van deze vrouw in het Duitse magazine Brigitte van deze maand.
Dat er mensen met autisme zijn die boeken kunnen schrijven, zowel verhalend als informatief, staat buiten kijf. Het merendeel van die auteurs houdt dat voor zich, of voor een beperkte, intieme kring. Zij die er wel mee naar buiten komen, schrijven vooral autobiografische of zelf-boeken, gedichten of technische uitgaven. Psychologische thrillers of romantische tragedies zijn eerder zelden van de hand van iemand met autisme. In deze blog ga ik dieper in op een auteur met autisme die haar autisme als marketingelement inbrengt en pulpromantiek verkoopt met autisme in de plot.
Het geheim van een succesvolle autismeblog, schreef een blogger ooit, ietwat cynisch, is het te hebben over de overlap tussen autisme, asperger en een narcistische persoonlijkheid (NPS). Naar die overlap, het grensgebied of het samen bestaan van beiden lijkt er, als ik de vragen in mijn mailbox bekijk, behoorlijk wat interesse. In deze blog zet ik enkele gedachten rond deze vragen op een rij, maar heb ik het antwoord niet gevonden.
Als de tocht niet meer voert naar de plaats waar alles goed komt, wat houdt haar gaande? Wat maakt dat we onderweg blijven naar de bron van onze mosterd? Als het warm is, en mijn liefste en ik weer worden bevangen door zomerse gewoontes als pootje baden en ijsjes likken, duiken die vragen wel eens op uit mijn grijs-paarse hersenbrij. In deze blog ga ik verder in op deze vraag.
Een leesverslag van het boek ‘Etiketjes’ van Ann Ceurvels, uitgegeven bij Houtekiet (2018)
Beschrijving van een reeks factoren die bij mij kunnen bijdragen tot auditieve overprikkeling (van geluid) en wat die voor gevolgen heeft, en wat ik er meestal aan doe.
Tistje 