Soms is het, denk ik, vooral een kwestie van vertrouwen. Een teveel, of een tekort. Logisch, schrijft Barry Prizant in zijn boek ‘Gewoon uniek’, want autisme kan je het best verstaan als een ‘disability’ als het op vertrouwen aankomt. Wat vertrouwen en wantrouwen (in mijn lichaam & geest, in de wereld, in anderen) voor mij betekent en hoe ik iemand vertrouw, daar probeer ik in deze blog iets over te schrijven, vanuit mijn eigen ervaring uiteraard.
In deze blog vertel ik over indrukken tijdens een voormiddag winkelen (kledij kopen) tijdens de aanloop van de toeristische periode. We belanden onder andere op de stadsbus, met een plas-app in een openbaar toilet, in de kledingwinkel en op een terrasje.
Nummer zesenveertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over de momenten in mijn leven waarop er een rood licht gaat knipperen, of ik wel eens een wereldwonder heb gezien, hoe mijn land zou veranderen mocht iedereen kunnen stemmen, waar ik mijn nieuws vandaan haal, welke decoratie ik in huis heb, met wat ik voor het laatst hard heb gelachen, welke vreemde voedingscombinatie ik lekker vind, of ik soms fantasiegesprekken heb in mijn hoofd, of ik een geheim goed kan bewaren, en wanneer ik voor het laatst een feest heb meegemaakt.
Via Tistje heb ik de afgelopen negen jaar geprobeerd een netwerkje van sociale media op te bouwen. In dit artikel bundel ik mijn ervaringen en bedenkingen rond online en sociale media, en wat ik er positief aan vind. Er zit ook een overzichtje bij van de sociale media waar ik met Tistje bereikbaar ben en wat u daar mag verwachten.
Nummer vijfenveertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over in welke talen ik me verstaanbaar kan maken, waarover mijn (klein)kinderen me zullen vragen te vertellen eens ik oud ben en wat er verkeerd is maar goed klinkt. Of ik mezelf mooi vind, welk sociaal stigma de samenleving maar niet kan afleren, en wat er in de mode zal zijn ongeacht welke tijd. Over wat het spontaanst is dat ik ooit heb gedaan, wat (of wie) er met mij begraven zou moeten worden, wat er in een contactadvertentie over mij zou moeten staan en hoe ik mij gedraag in een spookhuis.
Sinds kort ben ik ingetreden in de groep medioren, inclusief grijs haar en bijkomende verwachtingen. Deze tekst is een beschouwing over het begin van het verouderen.
Een citaat van Donna Williams (Australische auteur, vrouw met autisme) over autisme in een interview met psycholoog Lieven Jonckheere, waarin zij benadrukt dat autisme niet mag verengd worden tot een of andere verklaring of model.
Op buslijn 6 van half tien sprak er mij een vrouw aan, die wilde weten of het goed is in onze streek te verhuren. Waarop ze vervolgens haar levensverhaal vertelde. In deze blog probeer ik dat te vertellen (zonder al teveel details) vanuit haar standpunt. Een oefening die ik ooit moest doen op school. Of het helemaal wel of niet is gelukt, is aan u op uit te maken.
Tistje 