Dit artikel is een verslag van de voordracht die ik gaf voor de Vlaamse Vereniging Autisme, regio Roeselare. Ik ga dieper in op drempels en ervaringen over communicatie, hoe communicatie volgens mij verloopt, welke aandachtspunten er volgens mij zijn in de communicatie met iemand met autisme, hoe je iets duidelijk kan maken aan iemand die moeilijkheden ondervind in de communicatie en welke voorbeelden ik heb op vlak van aangepaste communicatie. Tot slot ga ik ook in op toepassingen van communicatie, zoals in de relatie ouder-kind, in de relatie met (niet-autistische) hulpverleners, in de partner – of liefdesrelatie met iemand met autisme, en in virtuele communicatie. Om te eindigen met enkele tips en hoe verder op weg te gaan.
Wat ik het eerst doe als ik net ben verhuisd? Niet checken of ik wifi-bereik heb, of dat de verwarming werkt, het licht niet te fel is, of er in de buurt een snackbar is. Wat ik wel doe, is net als een kat die net is verhuisd, waar dit artikel over gaat.
Mocht ik niet geweest zijn wie ik nu ben, dan was ik wellicht vastgoedmakelaar geweest. Waarom dat komt, en wat dat had betekent, en waarom een terras of een balkon daarbij belangrijk zijn, leg ik uit in deze blog.
Dialoog over een jongen met autisme die sinds twee jaar duidelijker tekenen van autisme heeft in Lavendel: Das Rätsel eines stummen Kindes / Inka Marelia (Bookrix, 2015) van Lila Floh
Ranne Hovius in ‘Geharrewar over ontregelende gebreken’ (De Volkskrant, 8 oktober 2016) over waar de geschiedschrijving van de diagnose autisme begon en wat ermee op gang kwam.
Verhuizen brengt me in contact met de wonderlijke wereld van administratie die ik al die tijd niet heb meegemaakt. Bijvoorbeeld wat het betekent een formulier leesbaar in te vullen.
Brian, een Surinaamse zaadceldonor, met autisme, woont alleen, doet vrijwilligerswerk en hij heeft misschien wel 200 donorkinderen. In De Stentor van 3 oktober 2016 gaf hij een interview per mail (‘Ik heb veel mensen kunnen helpen, dat voelt goed’), zonder foto en zonder zijn ‘echte’ naam.
Voorlopig ben ik meer bezig met kartonnen dozen vullen, verhuisdozen, want ik verhuis binnenkort, dan met het schrijven. Deze tekst schreef ik tussenin als reactie op een vraag om mijn leven met autisme in vijfhonderd woorden te beschrijven. Het zijn er 500 geworden, maar dan over wat ik tegenwoordig doe.
Tistje 