Hoe kan je beter communiceren met autisme? Het pas verschenen boekje ‘Communicating better with people on the autism spectrum’ probeert daar 35 tips voor te geven, vooral naar beroepskrachten toe maar ook voor anderen handig. Niet veel nieuws onder de zon voor mensen die al goed bezig zijn, maar toch … de auteur hamert er op om de term ‘normaal’ best maar niet te gebruiken. Waarom dat zo is, probeer ik in deze blog uit te leggen.
Ontmoeting met een jonge vrouw op de trein die als eerste in haar familie vertrekt om te studeren aan de universiteit en op kamers gaat. Met genoeg kledij mee om op wereldreis te gaan.
Een citaat uit ‘Brein Bedriegt: autisme en normale begaafdheid’ van Peter Vermeulen (Epo, 2013) over een jongen die tijdens een schoolbezoek van Vermeulen vertelt dat zijn ouders leren over autisme maar dat hij er niets over krijgt te horen.
Het belang van een sociale kring voor een man/vrouw die in een partner/liefdesrelatie samen leeft of woont met iemand met autisme kan niet onderschat worden. Lezeres Isabelle van Wymeersch geeft haar diverse ervaring met (mensen met) autisme weer in een genuanceerde bijdrage in het verhaal over omgaan met een partner met autisme.
Citaat van juriste en disability-activiste Harriet McBryde Johnson uit ‘Too late to die young’ (Picador, 2005) over de neiging van mensen om mensen met een handicap terug te dringen in enkele starre verhaalvormen, en hoe deze vrouw met een handicap daar op reageerde door te volharden in de actieve ‘ik’.
Na de lijst met kinder – en jeugdboeken rond autisme, verhalende boeken rond autisme en informatieve boeken rond autisme geschreven door ervaringsdeskundigen, is er nu dus de laatste lijst: de 30 informatieve boeken geschreven door deskundigen. Met verwijzingen naar recensies en andere informatie rond deze boeken. Noch volledig noch definitief.
Een samenvatting van een interview met schrijfster Rudy Siimone, onder andere bekend van Aspergirls, verschenen op de blog Everyday Aspie. In het interview vertelt Simone hoe ze haar autisme ontdekte, hoe belangrijk een erkenning is door een deskundige en roept ze vrouwen met autisme op zich meer uit hun comfortzone te komen (en hun ervaringen met elkaar te delen).
Heel wat jaren geleden werkte ik bij een hoogbejaard echtpaar als thuishulp. In hun gebouw – een open groot herenhuis – riep de bewoner van het hoogste verdiep bij het minste geluid ‘Silence!’. Etienne, zo noemde de bewoner, liep hoog op met A Rebours van Huysmans en schiep naar zijn voorbeeld een eigen universum in zijn woning. Etienne was vooral heel erg geluidsgevoelig, en zou, zoveel jaar later, in onze megafone samenleving het nog veel lastiger hebben gehad. In deze blog vertel ik over mijn tijd toen en mijn bedenkingen nu over de toenemende geluidsvervuiling.
Tistje 