Zes jaar geleden schreef ik in De roos en de liefde over Lindsey (27) en Dave (29), een koppel waarvan beide partners autisme hebben. Over hun opgroeien, schooltijd, elkaar leren kennen, samen leven en samen wonen. Zes jaar later komen ze als koppel voor in de PBS-documentaire, ‘Autism in Love’, waarin een aantal volwassenen met autisme die een liefdes – of partnerrelatie zoeken of hebben, worden gevolgd. In deze blog bespreek ik deze documentaire, die op het einde via youtube is te zien.
Aardappelen spelen een belangrijke rol in mijn leven. Net als kijken naar kunst. In dit artikel vertrek ik van de Aardappelmand van Vincent van Gogh, op een tocht die me brengt langs mijn hekel aan aardappelen, (en alternatieven die ik heb), de moeite om ze te schillen en herinneringen aan mijn grootouders die wel nog aardappelen schilden én aten..
Gary B. Mesibov, Victoria Shea & Eric Schopler – The Teacch Approach to Autism Spectrum Disorders (Springer, 2004) over wat volgens hen het centrale probleem is van autisme en hoe daar het best mee wordt omgegaan, wat de TEACCH-aanpak benadrukt.
Stuart Murray in Autism (Routlledge, 2011) over wat hoe het verlangen om autisme te begrijpen zich in de praktijk uit, waarom dat niet noodzakelijk de juiste aanpak is en wat dan beter zou zijn.
Ria Mathijsen in De jongen die uit de lucht kwamen vallen: een autobiografische roman (Luitingh-Sijthoff B.V., 2009) over een ontmoeting met ondersteuners van haar zoon met autisme, over terminologie, etiketjes en positieve evolutie die ongezien lijkt te blijven.
Daniël Tammet in De wijde lucht omvatten: een verkenning van de grenzen van het brein (Uitgeverij Epo, 2009) (uitgeput, verkrijgbaar in sommige bibliotheken), beschrijft het volgens hem wrede stereotype over de ‘gemiddelde’ autist, en de reden waarom dit stereotype voortleeft.
Commentaar waarom een niet nader genoemde wetenschapper en professor volgens een deelnemer aan een forum niet als autistisch beschouwd kon worden, gelezen op een forum bij een discussiedraad over wetenschap en autisme
Eerder dan ons te concentreren op het tekort aan emotioneel welbevinden, zouden strategieën om het geluksgevoel te stimuleren betere effecten geven in de ondersteuning van mensen met autisme, schrijft Peter Vermeulen (Autisme Centraal) in zijn artikel ‘the practice of promoting happiness in autism’, verschenen in de bundel ‘Good Autism Practice: autism, happiness and wellbeing’. In deze blog bespreek ik het artikel en geef drie (kritische) bedenkingen en een advies(je).