Een anonieme lezer op het sociale medium Tumblr mailde me deze vraag: Op de TV-zender Vitaya loopt een serie ‘Het zal me een rotzorg zijn’ waarin een verwend joch enige tijd een buddy is voor een zorgbehoevende andere. Met zowel zorg als gezelschap. Op het laatst krijgen ze de kans een vriendschapscontract te tekenen. Ken je het programma, hoe vind je het en zou jij dat zien zitten mochten ze jou dat vragen? Ik probeer in deze blog een (bevestigend) antwoord te motiveren.
‘Maarten’ (persoon met autisme) in ‘Omgaan met auditieve prikkels’, artikel verschenen in het VVA Magazine (van de Vlaamse Vereniging Autisme), editie winter 2016 over het gevoel van een terugslag of rebound door overprikkeling na een gevulde dag.
Marije van Dongen, Nederlands (ervarings)deskundige autisme, in haar boek ‘Dramaqueen of gewoon autisme: mijn leven voor en na de diagnose’ over het ‘wij’ en ‘zij’ tussen mensen met en zonder autisme, en termen als ‘autist’ om mensen met autisme te benoemen.
Warren Mavocchi is een Australische persoon die op latere leeftijd met autisme heeft leren leven. In zijn boek ‘Human: finding myself in the autism spectrum’ schrijft hij over het (terug) vinden van menselijkheid. In dit fragment probeert hij aan te geven in welke mate en wanneer zijn gedrag afwijkt en hoe anderen daarop mogelijks reageren.
Fragment van de Portugese Paulo Coelho uit ‘Overspel’, een roman uit 2014,, waarin een personage het heeft over de betekenis van psychologisch autisme en het verlangen naar veiligheid en controle wat hiermee geassocieerd wordt.
Fragment uit Iedereen kan schilderen: roman van de schrijfster Eva Curvers (Atlas Contact 2014) over hoe een personage in het boek een stuk van het diagnostisch proces naar autisme beleeft, namelijk het onderscheiden van de volgens hem (het personage is mannelijk, blijkt later) echte en onechte glimlach.
Een automatisch schrijven aan de hand van de beginzin : “Het is nooit echt duidelijk, en dat is het eigenlijk ook nooit geweest: menen ze dat nu of laten ze een ballonnetje op, om te zien hoe ik reageer”, met elementen van communicatie, denken en ervaren.
Een voorbeeld aangebracht als ‘leugentje om bestwil’ (passend bij de kerstperiode) in het kader van communicatie, uit Autisme: werkboek sociale vaardigheden van Maureen Aarons en Tessa Gittens (Acco, 2009) –
Tistje 