Ik heb veel boeken liggen over autisme, ik heb studiedagen gevolgd, maar eigenlijk heb ik niets van dat alles toegepast. Ik heb mijn eigen ‘wetenschap’ ontwikkeld, op basis van algemene kennis, ervaring, buikgevoel. Ik heb wel altijd goed nagedacht over wat niet goed ging en geprobeerd om bij te sturen zodat het voor iedereen leefbaar was en bleef. Ik heb ook geleerd om geen te hoge verwachtingen te koesteren. Dat leidt alleen maar tot teleurstellingen. Je doet gewoon wat je kan en je moet daar vrede mee leren hebben. In… Read more ‘Je doet gewoon wat je kan en je moet daar vrede mee leren hebben’ →
Ook wij probeerden onze zoon kunst aan te bieden, zowel volkse als culturele, maar we betaalden er wel eerlijk voor. Waarom heb ik aan Jan Fabre nooit een schelleke hesp gevraagd, want ook dat vond Lander zo prachtig. Waarom vroegen we Toots Thielemans nooit om een nummer te componeren voor onze muziekminnende zoon met autisme? Domme, stomme ouders die we toch zijn … Waarom hebben we al die goedbedoelende kunstenaars geen cadeau gevraagd voor onze zoon, alsof hij de enige ter wereld is met deze aandoening en belangstelling in kunst?… Read more ‘Spijtig dat die blauwe lucht het water ook blauw maakt’ →
Plan B: een vernieuwende handreiking voor autisme en communicatie, van Gijs Horvers en Marjon Kuijpers-Hemken wordt in dit leesverslag kritisch besproken. In ‘Plan B: een vernieuwende handreiking voor autisme en communicatie’ gaan Gijs Horvers (ook bekend als ‘Autarki’) en Marjon Kuipers-Hemken dieper in op het maken en opbouwen van contact met jezelf en met de ander in relatie tot autisme. Ze maken daarbij gebruik van logische communicatie, NLP en ervaringsdeskundigheid. Centraal staat dat alles draait om zich bewust worden (van stress, emoties, communicatie), en pas daarna begint het echt. Achterin het boek komt aan bod welke interventies een autsmevriendelijke coach kan stellen. Tot slot: dit is geen eenvoudig boek maar toch een aanrader voor een gevorderde lezer.
Veel van wat ik doe, of niet doe, begint en eindigt bij bezieling. Dat heb ik niet van mezelf, het staat meermaals geschreven in schoolrapporten en agenda’s. ‘Als Sam zijn motivatie verliest, is hij niet veel meer waard, komen zijn stekels recht, wordt hij onhandelbaar, egocentrisch en lijkt zijn intelligentie verdwenen’ staat er ook ergens. Hoewel ik zelf sterk gemotiveerd ben, zijn er veel mensen die door hun gedrag, houding of reacties mijn drive doen slinken tot het nulpunt. Mensen die daarentegen zelf geestdriftig zijn, maar dan vanuit betrokkenheid (en… Read more Vijf vragen aan … Els Mattelin (autismecoach vzw Dynamiek) →
Ik wilde aantonen dat ook jonge mensen met een autismespectrumstoornis uitstekend in groepsverband kunnen werken. Dat is minder vanzelfsprekend dan het lijkt, want op het vlak van sociale interactie hebben ze beperkingen. Ze beheersen niet alle omgangsvormen, maar tijdens de opnames is gebleken dat ze wel degelijk hun gevoelens kunnen tonen. Zo verwoordde een van de jongeren hoe hij de buitenwereld ervaart. “Mensen kijken me raar aan, wat heb ik hun misdaan? Heb ik misschien een fout begaan?” schreef hij in een rapnummer, dat de soundtrack van Twilight: Game Over… Read more ‘Mensen kijken me raar aan, wat heb ik hun misdaan?’ →
“Yasmine is een cadeau. Je moet enkel de moeite doen om het uit te pakken”, stelde een moeder haar autistische dochter voor. Samen runden ze een bed & breakfast annex kunstgalerij in het Brugse. Yasmine bleek een mysterieuze en artistiek begaafde vrouw die grote moeite had – “als er een man op me afkomt, ben ik als een klein bang kind” – met het leggen van contacten. Een coach bracht haar enkele communicatieve vaardigheden bij en voor het eerst trok ze alleen de wijde wereld in. Op een dansfeest ontmoette… Read more “Ik vind u sympathiek” →
Voorheen dacht ik er nooit aan, als kat, een dagboek bij te houden. Vier krachtige redenen overhaalden me toch te schrijven. Of beter, ze leidden ertoe dat mijn huisgenoten mijn secretariaat werden, mijn gedachten opvingen en ze deden landen op papier. Mijn eerste reden … wel dat is eigenlijk te egoïstisch om het hier al te vermelden, dat verklap ik wel aan het einde van mijn boek. Ten tweede, zijn de mensen waarmee ik mijn huis deel werkelijk gebeten met het lezen en spreken over autisme. De jongste zoon is… Read more Wat Dasha, de kat van Olga B., denkt over autisme →
Ben je autistisch of zo? Ik ken je nu al een tijdje en je praat heel weinig. Ik dacht dat het wel zou overgaan, dat je een beetje los zou komen, maar ik heb de indruk dat het alleen maar erger wordt. Dan zeg ik wat, bijvoorbeeld, en dan hoor jij iets terug te zeggen, maar dan zeg je niks. Net of je helemaal geen eigen inbreng hebt. Als we dit gaan doen, dan moet ik wel zeker zijn van je inbreng, weet je. Ja, kijk, zie je, nou doe… Read more ‘Zo kunnen we nooit een team zijn’ →
Tistje 