Tel het totale effect van mijn aanwezigheid in een gezelschap en meet daaraan mijn waarde af. Ik heb een scherp verstand, mijn hersenen zijn mijn glorie, maar ik krijg niet de indruk dat ik een scherp waarnemer ben, noch een toegewijd luisteraar. Wat de mensen zeggen dringt niet echt tot mij door en met mijn succes als prater kom ik, als ik eerlijk ben, tot dezelfde conclusie als die welke ik vorige week in een brief van Rudy las: ik zou lijden aan een speciale, lawaaiige vorm van autisme. Gerrit… Read more ‘Een speciale, lawaaiige vorm van autisme’ →
Citaat van Martine Delfos in ‘Een Patiënt Met Autisme’ (Bohn Stafleu Van Loghum, 2011) over wanneer je denkt dat je partner met autisme heeft
Hij is gediagnosticeerd als ‘autist’. De officiële omschrijvingen lijken me echter niet helemaal bij hem te passen. Diagnostische termen geven me wel vaker een ongemakkelijk gevoel door hun je-hebt-het-of-je-hebt-het-niet-karakter. De scherpe opdeling die ik hierin voel tussen zij-die-iets-kunnen (hier: sociaal zijn) en zij-die-het-niet-kunnen klopt naar mijn gevoel niet volledig. Ik heb slechts een beperkte ervaring in het werken met mensen die ik nu even ruimer zou willen omschrijven als mensen-die-worstelen-met-het-niet-voldoen-aan-doorsnee-maatschappelijke- normen-omtrent-sociaal-leven. Momenteel twijfelt hij: had het niet beter allemaal kunnen blijven zoals het was? Als het kon, zou hij de… Read more ‘Had het niet beter allemaal kunnen blijven zoals het was?’ →
Peter Vermeulen, Vlaams pedagoog en autoriteit op vlak van autisme, beantwoordt vijf vragen voor Tistje.
Een eerste is die over hoe hij terecht kwam bij het thema autisme. Een tweede rond de bedoeling van het boek ‘Ik ben Speciaal’ en de themacursus die daaruit is gevormd.
Een derde over welke criteria er zouden moeten zijn om betrouwbare informatie te vinden over leven met autisme. Aangevuld met de vraag naar de rol van van ervaringsdeskundigen, hun sterkten en zwakten.
Een laatste is die hoe hij de toekomst van autisme tegemoet ziet.
Ten slotte een verhaal over autisme en seks. Een autistische vrouw heeft een verhouding die algauw uit raakt. Op de vraag waarom antwoordt ze: ‘We waren samen naar de bibliotheek geweest, we hadden samen bij Hardee’s gegeten en we waren samen naar de film gegaan. Zodoende hadden we alles gedaan wat we samen konden doen, en nu wordt het tijd om een andere verhouding te beginnen.’ Ik ken nogal wat van autisten Herman De Coninck in ‘De Vliegende Keeper: essays over poëzie’ (De Arbeiderspers, 2011)
Als je in Engeland gedropt werd en je zou een Koreaan of een Portugees zijn, dan zou de daardoor ontstane verwarring normaal gevonden worden. Je spreekt tenslotte de taal niet. Maar als Amerikaan is dat in wezen wel het geval. Dus zit je gevangen in gesprekken die jou niets zeggen, waarin je mensen alsmaar weer moet vragen zichzelf te herhalen, in de hoop dat ten slotte het onbekend woord op zijn plek valt. Dat is zo’n beetje hoe asperger werkt. Ik moet heel hard mijn best doen voor dingen die… Read more Als een Amerikaan in Londen →
Vrouwen kiezen altijd een man die op hun vader lijkt, zeggen ze. Mijn vader was licht autistisch geweest en jawel, ik had een sterke voorkeur voor autistische mannen, voor mannen met een totaal gebrek aan inlevingsvermogen. Toen viel mijn oog op een man in een hoek, die in zijn eentje een boek zat te lezen. Een boek! Ik kon me niet herinneren dat ik een boekwinkel gezien had hier in de stad. Deze man zag eruit als een Saoedische asperge, dus mijn interesse was gewekt. Hij las nota bene een… Read more Een man die op vader lijkt →
We veronderstellen dat jongeren met autisme wel technisch kunnen liegen, maar dat ze het moeilijk hebben met de relationele component ervan. Liegen om iets te verkrijgen of te ontlopen kunnen ze wel. Maar een leugentje om bestwil of ter verbetering van het eigen imago is moeilijker. Deze manier van liegen is immers subtieler en vraagt meer relationeel doorzicht. Ilse Aerts & Peter Buys in Mijn zelfportret: groepswerk rond zelfbeeld voor adolescenten met autisme (Garant, 2011)
Tistje 