Vijf jaar geleden zag ik een documentaire op National Geographic. Een beroemde neuroloog, Alan Synder, probeerde bij gezonde mensen symptomen van autisme op te wekken. Hij verdoofde hun linkerhersenhelft, en wat bleek? Het werden rekenwonders. Een doosje tandenstokers dat op de grond viel, konden ze in een oogwenk tellen. Precies zoals Dustin Hoffman in ‘Rain Man’. Die documentaire, dat was een geweldige aha-erlebnis. Ik had filosofie gestudeerd. Nietsche gelezen, dus. zoals iedereen had ik er nog geen kwart van begrepen, maar wat ik altijd goed onthouden had, was dat twee… Read more Autisme, Nietzsche en Dionysos →
In zekere zin was ik ‘gelukkig’ toen ik 25 jaar geleden vernam dat mijn zoon autisme had. Dat ogenblik, na verschillende verkeerde diagnoses (waaronder ‘ernstige verstandelijke handicap’ en ‘schizofrenie’) met steeds het verdict ‘hij is een hopeloos geval’ en ‘er is absoluut niets wat u eraan kan doen’, op de dag dat me werd verteld (door een deskundige die eindelijk wel degelijk de kennis en de ervaring had) dat mijn zoon ‘klassiek autisme’ had, was een van de gelukkigste dagen van mijn leven. Het was niet omdat ik dacht dat… Read more Een naam om op zoek te gaan … →
Autisme is vaak beschreven en beschouwd als mysterieus door de spirituele dimensie, de verschillen in zintuiglijke waarneming, betekenisverlening, taalontwikkeling en communicatie die soms onverstaanbaar waren voor ‘normale’ mensen. Dit spiritueel aspect van de aandoening kan meer inzicht (of meer verwarring!) brengen in de manier waarop wij autisme zien en onze rol in het helpen van autistische individuen en hun families. Anderzijds kan autisme ons dichter brengen bij het verstaan van het fenomeen van spiritualiteit. Olga Bogdashina in ‘Autism and Spirituality: Psyche, Self and Spirit in People on the Autism Spectrum… Read more De spirituele dimensie van autisme →
Heb je rituelen voor het opstaan en gaan slapen? Inderdaad, zoals iedereen, vermoed ik. mijn gewoontes zijn alles behalve onveranderlijk. Continu ben ik op zoek naar gewoontes die mijn leven aangenamer maken. Ik heb vaak de indruk dat ik zelfs meer verander aan gewoontes dan veel andere mensen. Andermans gedrag zie ik vaak als bizar maar daarom niet onlogisch. Maar iets onaangekondigd veranderen, zomaar uit het niets, irriteert mij dus mateloos.
De meeste ‘problemen’ waarvoor mensen in therapie komen, zijn niet een gevolg van een aandoening of een ziekteproces maar van onvolwassen reacties op levensomstandigheden. Wij leven in een infantiliserende samenleving waar wel vakkennis wordt onderwezen (aangepast aan de arbeidsmarkt om een ‘job’ te kunnen krijgen) maar waar volwassen levenswijsheid, levenskunst en de vaardigheid om geluk te creëren niet op het programma staan. Zelfs als therapie terugbetaald zou zijn of zelfs gratis zou zijn, wat vermag een uurtje therapie per week als men daarna terugkeert in een samenleving waar geld verdienen,… Read more ‘Problemen komen voort door onvolwassen reacties op het leven’ →
Personen met een handicap willen in een gewone baan aan de slag. Ook het VN-Verdrag voor de Rechten van Personen met een Handicap bevestigt dit, als onderdeel van ‘gewoon’ deel te nemen aan de samenleving. Ze hebben ook recht op een loopbaan in een arbeidsorganisatie die meer op maat van werknemers is gemaakt. Daarbij is enerzijds eigen regie en ervaringsdeskundigheid belangrijk, anderzijds echter ook de vrijwaring van de economische positie van personen met een handicap. Dat laatste gebeurt best door een hervorming van de uitkeringen en een integraal en kostendekkend… Read more Naar werk dat de maatschappelijke en individuele kwaliteit van bestaan verbetert … →
Het modieuze autisme is een van de drie hypes die momenteel de geestelijke gezondheidszorg domineren. Of minstens, dat beweert Allen Frances, een Amerikaanse psychiater, in zijn boek ‘Terug naar normaal’. Hoe kunnen we terug naar een normalere samenleving? In een betoog van 316 pagina’s, dat soms wat te theatraal leest, gaat Frances op zoek naar wat ‘normaal’ is, hoe de ‘diagnostische inflatie’ er is kunnen komen, naar de (diagnostische) hypes van vroeger, nu en de toekomst, en hoe we terug naar een ‘normalere samenleving’ kunnen evolueren. Dr. Frances is behalve… Read more Het modieuze autisme, of terug naar normaal … →
Er zijn voor de ander, alles draait om de goede en nabije relatie (veel meer dan om het kost wat kost wegpoetsen van problemen), om zorg, om de waardigheid van de ander, om de basale act van erkennen, zodat de ander – hoe gek, hoe anders ook – voluit in tel is, om wederzijdsheid (van hartelijkheid tot strijd), om alledaagse werkvormen, om verhalen, om nauwgezette afstemming op de leefwereld, om de wil de ander uit te graven, het beste van zijn of haar mogelijkheden waar te laten worden en niemand… Read more Een soort voorzichtige traagheid →
Tistje 