‘Mensen met autisme plannen alles’

In de rubriek ‘Wit of zwart, juist of fout’ in het tijdschrift Autisme Centraal van deze maand, stond bovenstaande stelling. In mijn volle planning is het er niet meer van gekomen een antwoord in te sturen, maar de stelling vond ik wel interessant genoeg om er later over na te denken.

Als het over mij gaat, klopt die stelling in elk geval wel. Al wat er niet gepland wordt, gebeurt immers niet. Dat geldt ook voor het ongeplande, kansen die zich aandienen.

Mensen denken vaak, ten onrechte, dat alles plannen rigide zou zijn. Een slechte planning is dat inderdaad, maar dat ligt meer aan de persoon die de planning opmaakt. Een goede planning houdt rekening met alle gekende variabelen en schat ongekende variabelen (veranderende omstandigheden, onverwachte ontmoetingen, vertraging) zo ruim mogelijk in. In het slechtste geval is er dan ook nog een Plan B, een nood – of ‘worst case’-scenario.

Toch heb ik de indruk dat veel mensen zonder autisme ook behoorlijk wat, zelfs alles plannen. Een carrière, leven, toekomst … bij voorkeur voor een ander, maar ook voor henzelf. Terwijl ik alleen voor mezelf kan plannen, en dan vooral wat er in de volgende week gebeurt.

Dat is van minuut op minuut gepland, maar telkens met alternatieve sporen en mogelijkheid om, na een kosten/baten analyse, in te spelen op het moment zelf. In die zin ervaar ik mezelf veel flexibeler dan veel mensen met een typische ontwikkeling.

2 Comments »

  1. Ik kan mezelf in de stelling dat “mensen met autisme alles plannen” goed vinden. Ook is het zo dat ik niet van verassingen en onverwachte zaken houd. Toch kan ik ook het allerlaatste moment beslissingen nemen die niemand (en ook ikzelf niet) van me verwacht.

  2. Toen ik deze stelling las was ik direct geïnteresseerd wat hierover geschreven werd, dit omdat dit één van de dingen is dit voor mij het sterkst aanwezig zijn. Naast mijn prikkelgevoeligheid is het continu plannen hetgeen waar ik het meest last van heb. Dat plannen gaat echt continu door. Het is zelfs zo dat wanneer ik ’s nachts wakker wordt dit direct begint in de vorm van: Wat voor een dag is het, hoe lang kan ik nog slapen, is mijn zoon deze week hier of bij zijn vader, wat moet ik morgen ochtend aan, wat moeten we ’s avonds eten etc. Dit plannen is iets wat altijd aanwezig is en wat ik niet ‘uit kan zetten’. Ik kan wel verstandelijk beredeneren dat sommige dingen niet te plannen zijn, maar onbewust ben ik er toch altijd mee bezig.
    Zoals Conny hierboven ook aangeeft ben ook ik wel in staat om op het allerlaatste moment te switchen, maar dit gaat me wel het makkelijkste af wanneer ik dit zelf inzet. Wanneer plannen op de valreep (of langer van te voren) omgegooid worden heb ik tijd nodig om te schakelen, deze tijd is er niet altijd en dan zorgt dit wel voor stress en overprikkeling. Ik denk dat ik dit over het algemeen goed kan verbergen en dus voor mijn omgeving (niet naaste omgeving) flexibel lijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s